Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/2704 K.2013/7153

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebebe dayanmaksızın feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının çalışmakta olduğu petrol nakliyesi işi bitince Ankara Şereflikoçhisarda tuz nakliye işinde görevlendirildiğini ancak davacının bu işte çalışmadığını ve kendi isteği ile istifa ederek işten ayrıldığını, davacının tüm alacaklarının ödenmiş olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Taraflar arasında imzalanmış olan sözleşmenin 2 ve 3. maddelerinde davacının işinin ve görev yerinin işverence değiştirilebileceği düzenlenmiştir. Gerek davacı ve gerekse de davalı tanıkları, işverenin petrol taşıma işi bittikten sonra davacıya Ankara ilinde tuz taşıması işinde çalışması gerektiğini bildirdiğini beyan etmişlerdir. Davacı vekili de 21.1.2011 havale tarihli dilekçesinde görev talimatını doğrulamaktadır.

Dosya kapsamından işverenin sözleşme hükümlerine göre davacının iş ve çalışma yerini değiştirmeye yetkili olduğu anlaşılmakta ise de bu görev talimatının samimi olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu bağlamda davacının yeni çalışma yeri olarak gösterilen Şereflikoçhisarda davacıya çalışması söylenen davalı şirkete ait işyeri bulunup bulunmadığı, varsa, bu yerde davacı işçinin istihdamına imkan olup olmadığı hususunun araştırılarak çıkacak sonuca göre işçi feshi hakkında değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Davacı işçinin fazla çalışma,ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir.

Somut olayda; mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda, Karayolları Trafik Kanununa göre davacının şoför olması sebebiyle 8 saati aşan şekilde araç kullanmasının söz konusu olamayacağı, bu hususun takometre ile tespitinin mümkün olduğu, davacı tanıklarının mesai saatleri ile ilgili beyanlarının yetersiz olduğu değerlendirmesinde bulunularak davacının fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Söz konusu değerlendirmeye karşın takometre kayıtları üzerine gerekli incelemeler yaptırılarak davacının çalışma gün ve saatleri tam olarak belirlenmemiştir. Bu nedenle takograf kayıtları getirtilerek bu kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak davacının fazla çalışması bulunup bulunmadığı ve genel tatil ile hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı tespit edilerek sonuca göre karara verilmesi gerekirken bu alacak taleplerinin reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.