Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/27094 K.2014/628

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı işyerinde 30/05/2002 tarihinden 20/07/2010 tarihine kadar presçi olarak çalıştığını ve daha sonra davalı şirket tarafından 4857 s.k./17. maddesi uyarınca iş akdinin feshedildiğini, ancak ihbar tazminatının ödenmediği belirterek ihbar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davacının 30/06/2010 tarihinde sunduğu istifa dilekçesi ile işyerinden ayrılmak istediğini beyan ettiğini, davacının istifa beyanı üzerine ve talebi doğrultusunda 2010 yılı yıllık iznini kullandığını, izin ücretini aldığını ve 21/07/2010 tarihinde iş yerinden çıkışını yaptırdığını, davacının istifa sonrası işsizlik ödeneğinden yararlanmak için İş sözleşmesinin işverence feshedildiğine dair bir belge verilmesini istediğini işveren böyle bir duruma alet olmak istemeyince de bu davayı açtığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda SGK hizmet cetveline göre işveren tarafından davacının sigorta primlerinin 21.07.2010 tarihine kadar ödendiği görülmektedir.

Ayrıca ÇSGB’ lığı iş müfettişi raporu tespiti ile “…işçinin 30.06.2010 tarihinde istifa ettiği ve istifa dilekçesi verdiği ancak son yıla ait senelik iznini de kullanmak ve izin bitimi çıkışının yapılmasını istemesi üzerine 21 gün (01.07.2010-21.07.2010 tarihleri arası ücretli izin verildiğini, izin ücretinin de ödendiğini….” tespit edilmiş olup, bütün bu tespitler ile istifa dilekçesinin hemen işleme konulmadığı, işçi izinli de olsa iş sözleşmesinin devam ettiği, işveren tarafından 21.07.2010 tarihinde kıdem tazminatı ödenmek sureti ile iş sözleşmesinin sona erdirildiği,davacının ihbar tazminatı isteminin yerinde olduğu anlaşıldığından,

davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.