Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/2885 K.2013/5570

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 29/04/2011 tarihinde iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini, iş sözleşmesinin feshedildiğinin sözlü olarak bildirilmesi üzerine aynı gün işverene noter ihtarı göndererek ödenmeyen işçilik alacaklarının ödenmesini talep ettiğini, davalı tarafından kendisini haksız çıkarmak için noterden ihtarname gönderilerek işyerine gelmediğinin bildirdiğini, oysa ki işyerine gelmemesini söyleyenin davalı işveren olduğunu, kendisini işten çıkarmadan önce davalının kendisi ile aynı işi yapan bir usta ile anlaştığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının herhangi bir açıklama yapmadan işe gelmemeye başladığını, bu hususta kendisine ihtarname gönderildiğini, davacının bu şekilde alması mümkün olmayan tazminatları ve diğer alacaklarını alabilmek amacıyla ihtarname düzenlediğini, sonrasında davacının rakip bir işletmede işe başladığını, bu sebeple işi bıraktığının anlaşıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin sona eriş şeklinin taraflar arasında uyuşmazlık konusu olduğu,

öncelikle davacının 29/04/2011 tarihinde davalıya noter aracılığıyla ihtarname göndererek işten çıkartıldığını beyan edip işçilik alacaklarını talep ettiği, davalının ise işe davetinin daha sonra 03/05/2011 tarihli ihtarname ile yapıldığı, davacının dört yılı aşkın süredir çalıştığı işini hiç bir neden yokken bırakmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, iş akdi davalı tarafça feshedildikten sonra davacının yeni bir işyerinde çalışmaya başladığı nazarı dikkate alındığında, iş akdinin davalı tarafça haklı nedenle feshedildiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı taleplerini ıslah ederek artırmış ise de, ıslah dilekçesinde faiz talep etmemiştir. Mahkemece ıslah dilekçesinde talep edilmediği halde ıslah ile artırılan miktarlara 1086 sayılı HUMK’nun 74. (6100 sayılı HMK’nun 26.) maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırı şekilde faiz yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.