Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/3460 K.2013/8827

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 14.05.2013 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı Martin&Martin Sigorta ve Reasürans Brokerliği A.Ş. vekili Av.... ve karşı taraftan davacı ... (İşleyen) vekili Av.... geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz nedenlerinin reddine,

2-Davacı, 12/8/2002-22/04/2011 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığını, 05/06/2010 tarihinde evlendiğini, 29/03/2011 tarihli dilekçesi ile evlilik nedeni ile iş akdini feshettiğini, bunun işveren tarafından kabul edilerek 22/04/2011 tarihinde çıkışının yapıldığını, ancak kıdem tazminatının ödenmediğini, yıllık izin alacağı olduğunu, fazla mesai yaptığını, ikramiye alacağının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının iş akdini feshinden 3 gün sonra başka yerde aynı işi yapan şirkette çalışmaya başladığını, bunun hakkın kötüye kullanımı olduğunu, davacının ödenmemiş alacağı olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının iş sözleşmesini evlilik nedeni ile feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık anlatımlarına istinaden haftanın 5 günü 09.00-19.00 arası, ayda 2 cumartesi 09-00-18.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek ara dinlenme tenzili ile 2002-2010 arasındaki dönem için haflalık 6.5 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesap edilmiştir.

Çalışma saatlerini ve günlerini belirleme işverenin yönetim yetkisi kapsamında olup bu bağlamda işyerinde fazla çalışma yapılıp yapılmayacağı, şayet yapılacaksa hangi günlerde ve hangi saatler arasında yapılacağı işveren tarafından belirlenecektir. Bu belirlemenin de işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu, işyeri politikası v.b gibi sebeplerden dolayı zaman içerisinde değişkenlik gösterebileceği kuşkusuzdur.

Dolayısıyla fazla çalışmaya ilişkin ispat külfeti altında olan davacının talep ettiği döneme ilişkin fazla çalışma ücretini, tanık deliline dayanarak ispat etmek istemesi halinde ancak bu dönemde aynı işyerinde çalışan tanık anlatımları ile ispat külfetini gerçekleştirebilceğinin kabulü gerekir.

Somut olayda fazla çalışmaya yönelik tanık anlatımları Ağustos 2007-Şubat 2009 ve 2005-2006 yılları arasındaki döneme ilişkindir. O halde davacı tanık anlatımları dikkate alınarak Ağustos 2007-Şubat 2009 arası dönem için haftada 5 gün 09.00-19.00 saatleri arası ve ayda bir cumartesi 09.00-18.00 arası ara dinlenme sürelerinin tenzili ile; 2005-2006 yılları için ise haftada 5 gün 09.00-19.00 saatleri arası ve ayda iki cumartesi için 09.00-18.00 arası ara dinlenmelerin tenzili ile fazla mesai süresi ve ücreti hesap edilmelidir. Mahkemece hatalı değerlendirme sonucu hazırlanan rapora itibarla sonuca varılmış olması hatalı olmuştur.