Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/3539 K.2013/10670

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, 1981 yılında işyerinde çalışmaya başladığını, 1994 yılında emekli olduğunu ancak emekliliğine rağmen kesintisiz olarak 23.09.2009 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, işyerinin sel baskınına maruz kalması sonrasında işverence işe başlatılmadığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren, davacının 1985 yılında çalışmaya başladığını, 15.11.1993 tarihinde kavga nedeniyle iş aktinin feshedildiğini ve davacının 1993 yılından itibaren işyerinde çalışmasının söz konusu olmadığını, sel baskını nedeniyle işyerindeki tüm kayıt ve belgelerin yok olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının çalışma süresi tartışma konusudur. Davacı 1981 yılından itibaren çalıştığını iddia etmiş, davalı işveren ise, davacının 1985 yılında çalışmaya başladığını 1993 yılında bir kavga nedeniyle ayrıldığını, bir daha da çalışmadığını savunmuştur. Mahkemece davacının 01.01.2004 tarihinden itibaren çalışmaya başladığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Oysa davacının SGK kayıtlarına göre 01.01.1985 tarihinden itibaren işyerinde çalışmaya başladığı ve 15.11.1993 tarihinde yaşlılık aylığına hak kazanması suretiyle işyerinden ayrıldığı görülmektedir. Dinlenen davacı tanıkları davacının kendi bildikleri 20 yıl boyunca davalı işyerinde çalıştığını beyan etmişlerdir. Davalı 1993 yılında olduğunu ileri sürdüğü kavga ve ayrılma konusunda hiçbir delil ibraz edememiştir.

Hal böyle olunca davacının çalışma süresinin 01.01.1985 tarihinde başladığı, 15.11.1993 tarihinde yaşlılık aylığına hak kazanması sonrasında devam ettiği ve sel olayının olduğu 09.09.2009 tarihine kadar çalıştığı kabul edilmelidir. Bilirkişinin gerekçesiz olarak hesaplamalara esas aldığı 01.01.2004 başlangıç tarihine göre yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

Ayrıca bilirkişi raporunda ihbar tazminatı miktarının hesaplanmamış olması da hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.