KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2013/3664 E., 2013/9116 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2013
Karar Metni
493 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, iş sözleşmesinin işverence haklı nedenle feshedildiğini,davacının işverenden herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında iş sözleşmesinin davalı işverence haklı nedenle feshedilip edilmediği bu bağlamda davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.
Mahkemece davacının işyerinde uyuduğunu gösteren belge bulunmaması ve davacının kıdemi itibariyle tazminat almasını engelleyecek davaranışta bulunmasının hayatın olağan akışına uygun düşmeyeceği gerekçesiyle işveren feshinin Haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı talepleri hüküm altına alınmıştır.Her ne kadar Mahkemece davacının işyerinde uyuduğunu gösteren delil olmadığı belirtilmişse de,
dosya içerisinde 30.1.2011 tarihli davacının nöbeti sırasında uyuduğuna dair tutanak ve ekinde davacıya ait olduğu belirtilen ve kapalı bir mekan içerisinde bir şahsı uyurken gösteren fotoğraf bulunduğu anlaşılmaktadır.Bu tespit karşısında mahkemece söz konusu tutanak ve fotoğraf hakkında davacı asilin beyanı alınarak dosyadaki diğer delillerle birlikte iş akdinin feshinin ne surette gerçekleştiği değerlendirilerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.
3-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatlamalıdır.İşçinin imzasını taşıyan bordroların sahteliği ortaya konmadıkça bu bordrolardaki fazla çalışma karşılığının ödendiği kabul edilir.İşyerine giriş çıkış kayıtları vb. belgeler fazla çalışmayı ispat vasıtasıdır.Yazılı belge bulunmaması halinde ise tanık anlatımlarına göre değerlendirme yapılması gerekir.
Bordrolardaki imzanın davacıya ait olduğunun anlaşılması halinde ilgili bordronun kapsadığı ay ile ilgili davacının fazla çalışma ücretini aldığı kabul edilmelidir.Eğer bordrolar ihtirazi kayıt konulmak suretiyle imzalanmışsa bordroda belirtilenden daha fazla süre ile çalıştığını davacı taraf her türlü delil ile ispatlayabilir.
Davalı işverence dosyaya davacının imzasını içeren bordrolar sunulduğu ve bordroların bir kısmında fazla çalışma ödemeleri yer aldığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda dosya içerisindeki bölge çalışma müdürlüğü teftiş raporunda ara dinlenmelerde çalışıldığının belirlenmesi sebebiyle yalnızca bu sürelere ilişkin fazla çalışma ücreti hesaplanmış ve bu hesaplanan tutarlar da hüküm altına alınmıştır.
Tüm bu tespitler karşısında içerisinde fazla çalışma ücreti yer alan bordronun kapsadığı ay ile ilgili davacının fazla çalışma ücretini aldığı kabul edilmelidir.Sırf idari bir tespite dayanılarak imzalı bordroya göre fazla çalışma ücreti ödemesi bulunan ay bakımından ara dinlemesinde çalışıldığından bahisle fazla mesai hesaplaması yapılması hatalıdır.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/3664, K. 2013/9116, 20 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama