Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/4112 K.2013/10400

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Yıllık izin ücreti ihtilaflıdır.

Davacı vekili davacının, davalı Üniversitenin asıl işverenliğinde alt işverenler nezdinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili Üniversitenin asıl işveren olmayıp ihale makamı olduğunu, husumet yöneltilemeyeceğini, kaldı ki davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, alacaklarının zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin feshinin haksız olduğu, bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme tarafından benimsenen bilirkişi raporunda davacı yararına kullandığı belge ile ispat edilen 28 günün mahsubu ile bakiye 62 gün yıllık izin ücreti hesap edilmiş ise de, davacının da imzası bulunan Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne verilen şikayet dilekçesinde işyerindeki yıllık izin uygulamasından sözedilirken 2008 yılında 7 gün izin kullandırıldığı beyan ve kabul edilmiştir. Bu kabul davacıyı bağlayacağından davacının yıllık izin süresi ve ücreti hesap edilirken 2008 yılında kullandırılan bu 7 günün mahsubu ile sonuca gidilmelidir.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.