Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/5703 K.2013/16228

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının Almanya da çalıştığı ... ...

Holding tarafından davalı şirkette çalışmak üzere görevlendirildiği, sözleşmesinde ücret paketi şeklinde anlaşma olduğu ve bu pakette konaklama masraflarının da olduğu, taraflar arasında 01.03.2010 tarihinde sözleşmenin 31.05.2010 tarihinde sona erdirileceğine dair sözleşme düzenlendiğini, bu anlaşmada işverenin davacıya 80.000 Euro defaten ödenmesi konusunda anlaşıldığını, ancak 51.472 Euro ödendiğini, buna itiraz edildiğini, işverenin anlaşmada kararlaştırılan meblağın brüt olduğunu yasal kesintiler kesildikten sonra ödeme yapıldığını bildirdiği,

sözleşmede brüt ifadesinin geçmediğini, sözleşmede kıdem tazminatı ücretinin de kararlaştırıldığını ancak bundan gelir vergisi kesintisi yapılamayacağını, anlaşmanın asıl nedeninin işe iade sonuçlarını engellemek olduğu, davacının İnsan Kaynakları Direktörü olması nedeniyle kendisine brüt ücret ödeneceğini bilse bu sözleşmeyi imzalamayacağını belirterek hem bu farkı hem de son bordrosunda 3030 Euro haksız kesinti yapıldığından bunun da tahsilini talep etmiştir.

Davalı, ticari hayatta şirketlerin tüm ödemelerini brüt olarak kararlaştırdıklarını, söz konusu meblağın Maliye Bakanlığı uygulaması çerçevesinde yasal kesintiler yapılarak 51.542 Euro olarak ödendiğini, kesilen miktarın vergi olduğunu, davacının işi gereği kararlaştırılan miktarın brüt olduğunu bildiği, kendisinin de bu tür işlemleri brüt olarak yaptığı, kıdeme yer verilmiş olmasının nedeninin tarafların açıkça birbirini ibra etmiş olduklarından bu ifadenin de yer aldığını, diğer kalemlerin hepsinin gelir vergisine tabii olduğu, fesih sözleşmesinde tarafların birbirini ibra ettiği, 4.078.00 TL’nin Mayıs 2010 bordrosunda kesilmesinin nedeninin davacının özel harcamasını şirket tarafından ödenmiş olması olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, işçiye yapılacak ödemelerin işveren kayıtlarında brüt olarak yer aldığı, iş hukukunda da bildirilen miktarların aksi belirtilmedikçe brüt olarak nazara alınması gerektiğinin yerleşik uygulama olduğu, ve davacının iddiasını ispatlayamadığı, sunulan makbuzlardan ise 1754 Euro’nun konaklama masrafı olup şirket tarafından karşılanması gerektiğinden haksız kesildiği anlaşıldığından sadece bu miktarın tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasında 31.05.2010 tarihli sözleşmede yapılacak ödemenin net mi brüt mü olduğu ve hüküm altına alınan konaklama bedelinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı 01.02.2009-31.05.2010 tarihleri arasında İnsan Kaynakları Direktörü olarak çalışmıştır. Taraflar arasında 01.03.2010 tarihinde "01.02.2009 Başlangıç tarihli Hizmet Sözleşmesinin Feshine Dair Sözleşme" imzalanmıştır. Söz konusu sözleşmenin (d) maddesinde “İnsan Kaynakları Müdürünün olabilecek tüm taleplerini karşılamak üzere 80.000 Euro’luk bir meblağ kendisine fesih tarihinde defaten ödenecektir.

Bu meblağın tespitinde İnsan Kaynakları Müdürünün şirkete vermiş olduğu 9.990.63 Euroluk zarar dikkate alınmıştır, bu zarar düşülmüştür” hükmü yer almıştır. Mahkemece 80.000 Euroluk miktarın brüt olarak ödenmesi konusunda tarafların anlaştığı kabul edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen ve ikale sözleşmesi niteliğinde olan 01.03.2010 tarihli sözleşme de çok açık olarak söz konusu miktarın davacının tüm alacaklarına binaen defaten ödeneceği belirtildiğinden bu miktarın brüt değil net olarak kabul edilmesi gerekecektir. Bu nedenle mahkemece söz konusu miktar net olarak kabul edilmeli ve davacının talep ettiği alacak miktarı hesaplanmalı ve kabul edilmelidir.

Aksi kanaatle söz konusu miktarın brüt olarak kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece davacının yapmış olduğu konaklama masraflarının işveren tarafından haksız olarak ücretinden kesilmiş olması nedeniyle hüküm altına alınmasında bir isabetsizlik bulanmamaktadır. Mahkemece bu miktar 1754 Euro olarak kabul edilmiştir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının bu masrafları hesaplanırken 67.00 TL’lik bir konaklama bedeli hesaba katılmamıştır. Söz konusu miktarın hesap edilen miktara eklenmesi suretiyle o tarihteki Euro karşılığı gözönüne alınarak miktarın 1786.00 Euro olarak kabul edilmesi gerekirken 1754.00 Euro olarak kabul edilmesi de isabetsiz olmuştur.