Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/6299 K.2013/14450

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, yapmış olduğu işi Mart 2004'e kadar tek başına yaptığını, haftada 7 gün çalıştığını, 5 gün 08.30 - 19.30, cumartesi 09.00 - 18.00, Pazar ise 10.00 - 17.00 saatleri arasında çalıştığını, dini bayramların ilk günü hariç geri kalan sürenin tamamı ile milli bayramlarda çalıştığını ileri sürerek, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davaya karşı zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacının firmalarını ibra ettiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, resmi tatil ve ... günleri ile hafta tatillerinde çalışmalarının bulunduğu, zamanaşımı savunması da dikkate alınarak dava konusu alacak ve miktarlarının denetime elverişli ve uygun bulunan bilirkişi raporu ile belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda davacı; haftanın 7 günü çalıştığını ileri sürmüş, davalı savunmasında davacının çalıştığı süre boyunca tüm hak ve alacaklarını aldığını savunmuştur.

Mahkemece, davacının yarı yarıya hafta sonları çalıştığını kabul eden bilirkişi raporuna itibarla karar verilmiş ise de; davacının Silivri Asliye Mahkemesinde tanık olarak verdiği talimat yoluyla alınan beyanında “haftanın 6 günü çalışıyorduk 1 gün izin kullanıyorduk” şeklindeki ifadesi ile kendisini sınırlandırmış olup, davacı bu beyanı ile bağlıdır. Mahkemece davacının bu beyanının dikkate alınmayarak hafta tatili alacağı talebinin kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Davacı dava dilekçesinde 300,00 TL hafta tatili ve 300,00 TL genel tatil ücreti talebinde bulunmuştur. Bilirkişi raporunda 1.095,88 TL genel tatil, 7.615,78 TL hafta tatili ücreti alacağı belirlenmiştir. Davacı taraf hafta tatili ücreti alacağını 900,00 TL, genel tatil ücreti alacağını ise 8.000,00 TL olarak ıslah etmişse de; davacı vekilinin maddi hata sonucu yazım hatası yaparak genel tatil ücretini 8.000,00 TL olarak ıslah ettiği gerçekte hafta tatili alacağı tabebini 8.000,00 TL'ye yükselttiği, genel tatil alacağı talebini ise 900,00 TL'ye çıkardığı açık olup mahkemece davacının genel tatil ücreti alacağını 900,00 TL olarak ıslah ettiği kabul edilerek yargılama gideri ve avukatlık ücreti belirlenmelidir.

Mahkemece hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.