Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/7642 K.2013/14102

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara,hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili,davacının 12.03.2002-30.10.2009 tarihleri arasında şoför olarak davalı iş yerinde çalıştığını,yolculuk yapmadığı zamanlarda ise fabrikada işçilik yaptığını,1 Nisan-31 Ekim aylarını kapsayan yaz döneminde haftanın 5 günü gidilecek yolun durumuna göre 05.00-20.00 arası veya 08.00-22.00 arası yük taşıdığını,1 günü de 08.00-17.00 saatleri arasında fabrikada çalıştığını;1 Kasım - 31 Mart aylarını kapsayan kış döneminde ise 2 gün yola giderek gidilecek yolun durumuna göre 05.00-20.00 veya 08.00-22.00 saatleri arası yük taşıdığını,4 gün ise 08.00-17.00 saatleri arasında fabrikada çalıştığını,

27.07.2009 tarihinde yük götürdüğü sırada trafik kazası geçirerek bir kişinin ölümüne ve bir kişinin yaralanmasına sebebiyet verdiğini,03.09.2009-30.12.2009 tarihleri arasında tutuklu kaldığını,30.10.2009 tarihinde davalı işveren tarafından iş akdine son verildiğini,ancak işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek tüm hesaplamaların asgari brüt ücret üzerinden yapılarak kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili,davacının kendi kusuru ile müvekkiline ait araçla kaza yaptığı ve tutuklu kaldığı halde bu durumu müvekkiline ihbar etmediğini,tutukluluğunun ne kadar süreceğinin belirli olmaması nedeniyle davalı işveren tarafından iş akdinin haklı gerekçelerle feshedildiğini,davacının 08.00-17.00 saatleri arasında çalışması nedeniyle fazla çalışmasının da olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece ,ıslah sonrası zamanaşımı iddiasında bulunulduğu,ıslahın sadece kıdem tazminatı yönünden yapıldığı ve fesih tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı gerekçesiyle davalı tarafın zamanaşımı savunmasına itibar edilmeyerek dava ve ıslah dilekçesinde belirtilen miktarla bağlı kalarak kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; dava HUMK'nun yürürlükte bulunduğu 26.3.2010 tarihinde açılmış, davalı vekili ilk duruşmada süresi içinde zamanaşımı savunmasında bulunmuş, davacı vekili 17.09.2012 harç tarihli dilekçesi ile kıdem tazminatına ilişkin talebini ıslah etmiş,davalılar vekili de 10.10.2012 günlü duruşmada da ıslah dilekçesine karşı yasal süresi içinde zamanaşımı savunmasında bulunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 12.3.2002-3.9.2009 tarihleri arasındaki dönem yönünden fazla çalışma alacağı hesaplanarak %30 takdiri indirim yapılıp davacının 11.299,29 TL fazla çalışma alacağı bulunduğu bildirilmiş, mahkemece talep gözetilerek 6000,00 TL fazla çalışma alacağına hükmedilmiştir.

Alacak talebi içinde ayrıca örtülü olarak alacak miktarının tespiti talebi de vardır. Alacak davasına bakan hakim davacının hak ettiği alacakların miktarını belirleyerek çıkacak sonuca göre talebide gözeterek bir karar verir. Genel kural bu olduğu ve davalı tarafça süresi içinde dava dilekçesine karşı zamanaşımı savunmasında bulunulduğu halde Mahkemece davacının hakettiği fazla çalışma alacağının miktarı belirlenirken davalı tarafın zamanaşımı savunmasının gözetilip değerlendirilmemiş olması hatalıdır.

Yapılacak iş bilirkişiden ek rapor almak suretiyle davacının hak ettiği fazla çalışma alacağı miktarını belirleyip talep gözetilerek çıkacak sonuca göre karar vermektir.

3-Davacı taraf dava dilekçesinde iş yerinde yemek ücreti ödendiğine ilişkin bir iddiada bulunmamış, aksine tüm hesaplamaların asgari brüt ücret üzerinden hesaplanmasını istemiş,ayrıca davacının davalı işyerinde akşam saat 17.00'a kadar çalıştığını bildirmiştir.6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 26.maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak talep aşılarak kıdem tazminatı hesabına esas alınacak ücreti yemek ücreti eklenmek suretiyle ve davacının 17.30'a kadar çalıştığının kabulüyle hesaplama yapan bilirkişi raporunun Mahkemece hükme esas alınması isabetsiz olmuştur.

4-Ayrıca davalılar vekili 28.11.2012 günlü duruşmada davacının haftanın 5 günü ... yapıp yapmadığı konusunda davacıya yemin teklifinde bulunacağını bildirmesine ve 01.12.2010 havale tarihli delil listesinde her türlü yasal delil demek suretiyle yemin deliline dayandığı halde mahkemece bu yön değerlendirilmeden sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.