Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/7805 K.2013/14723

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece prim alacağının davacının prim ödeme tarihinde çalışmadığı gerekçesiyle reddedilmesi hatalı ise de 14.12.2012 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere şubenin zarar etmesi nedeniyle davacının prim talep hakkının doğmaması nedeniyle bu alacak talebinin mahkemece reddinin sonucu bakımından doğru olduğunun anlaşılmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, davacının 09.09.2004 – 15.07.2011 tarihleri arasında çalıştığını, yaş şartı dışında yaşlılık aylığı bağlanması için diğer koşulları tamamlamak sureti ile iş akdini sona erdirdiğini, buna rağmen davacının kıdem tazminatının ödenmediğini, işyerinde ciro ile bağlantılı prim ödemesi olduğunu ve bu alacağın da ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ve prim alacaklarının tahsilini karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacının işten ayrılmasından hemen sonra bir başka banka nezdinde çalışmaya başlamış olması dikkate alınarak, fesih anındaki iradesinin çalışmayı sonlandırmak değil bir başka işveren nezdinde çalışmak yönünde olduğundan kıdem tazminatının ve fesih tarihinde işyerinde prim ödemesi yapılmadığından prim alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

4447 sayılı Yasanın 45 inci maddesi ile 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin birinci fıkrasına (5) numaralı bent eklenmiştir. Anılan hükme göre, işçinin emeklilik konusunda yaş hariç diğer kriterleri yerine getirmesi halinde kendi isteği ile işten ayrılması imkânı tanınmıştır. Başka bir anlatımla, sigortalılık süresini ve pirim ödeme gün sayısını tamamlayan işçi, yaş koşulu sebebiyle emeklilik hakkını kazanamamış olsa da, anılan bent gerekçe gösterilmek suretiyle işyerinden ayrılabilecek ve kıdem tazminatına hak kazanabilecektir. İşçinin işyerinden ayrılmasının yaş hariç emekliliğe dair diğer kriterleri tamamlaması üzerine çalışmasını sonlandırması şeklinde gelişmesi ve bu durumu işverene bildirmesi gerekir.

Somut olayda davacı SGK’dan 15 yıl ve 3600 gün çalışma koşullarını işverene haber vermek suretiyle emeklilik talebinde bulunmuştur. Davacı kıdem tazminatına anılan kanun maddesi karşısında hak kazanmıştır. Emeklilik için kanunda başkaca bir şart öngörülmemiş olup, Anayasal bir hak olan çalışma hakkının kullanılmış olmasının hakkın kötüye kullanılması şeklinde yorumlanmış olması hatalıdır. Mahkemece davacının başka bir işte çalışmak için ayrıldığından bahisle talebin reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.