Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/8945 K.2013/18347

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili davacının mazeretsiz olarak işe gelmemesinden dolayı iş sözleşmesine haklı olarak son verildiğini, iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna itibarla davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti ile ilgili taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Davacı vekili davacının fazla mesai yaptığını iddia ederek fazla mesai ücreti talebinde bulunmuştur.

Davacının dinlettiği tanıklardan ... davacı ile 2009 yılı başlarından geriye doğru 2,5 yıl; diğer tanık ise 2008-2009 yılları arasında davacı ile birlikte çalıştıklarını beyan etmişlerdir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacı tanık anlatımlarına istinaden 12/09/2005-03/07/2009 arasındaki dönem için fazla mesai ücreti hesap edilmiş, mahkemece hakkaniyet indirimi yapılarak alacak hüküm altına alınmıştır.

Çalışma saatlerini ve günlerini belirleme işverenin yönetim yetkisi kapsamında olup bu bağlamda işyerinde fazla çalışma yapılıp yapılmayacağı, şayet yapılacaksa hangi günlerde ve hangi saatler arasında yapılacağı işveren tarafından belirlenecektir. Bu belirlemenin de işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu, işyeri politikası v.b gibi sebeplerden dolayı zaman içerisinde değişkenlik gösterebileceği kuşkusuzdur.

Dolayısıyla fazla çalışmaya ilişkin ispat külfeti altında olan davacının talep ettiği döneme ilişkin fazla çalışma ücretini, tanık deliline dayanarak ispat etmek istemesi halinde ancak bu dönemde aynı işyerinde çalışan tanık anlatımları ile ispat külfetini gerçekleştirebilceğinin kabulü gerekir. Yazılı şekilde hazırlanan üstelik davacının 20/02/2006 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde çalıştığı kabul edilmesine rağmen 12/09/2005 tarihinden itibaren yapılan hesaplamaya itibarla karar verilmesi hatalıdır.

Yapılacak iş; tanıkların işyerinde çalıştığı dönemle sınırlı olmak üzere fazla çalışma alacağını hesaplatıp çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişen temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.