Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/9040 K.2013/20118

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının davalı nezdinde 5953 sayılı Kanuna tabi haber muhabiri olarak çalıştığını, davacının fazla mesai yaptığını, hafta tatillerinde milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak ihtarnameye rağmen ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil mesai ücretleri ile bunların %5 fazlalık alacaklarının ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili davacının fazla mesai,hafta tatili, dini bayram tatil alacağı ve yıllık izin alacağının bulunmadığını, aksi kanaat kabul edilmesi halinde %95-99 oranında hakkaniyet indiriminin uygulanmasını talep ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna itibarla davacının fazla mesai yaptığı, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, ücretlerinin ödenmediği,hafta tatili iznini kullandığı ve yıllık izin ücretini ise talep edemeyeceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının hüküm altına alınan alacaklarının 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun’a dayanması ve ilgili kanunda bu kanundan doğan alacaklara en yüksek banka faizi uygulanacağına ilişkin bir hüküm bulunmamasına rağmen mahkemece

hüküm altına alınan genel tatil alacağına yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizinin işletilmesi ayrıca davalının 28/10/2009 tarihinde tebliğ edilen alacakların 2 iş günü içinde ödenmesini içeren ihtarname ile 31/10/2009 tarihinde temerrüde düşürülmesine rağmen temerrüt tarihinin 30/04/2009 olarak gösterilmesi ve ıslah ile istenen alacak miktarına temerrüt tarihi yerine ıslah tarihinde itibaren faiz işletilmesi hatalıdır. Nevar ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.