Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/9792 K.2013/7452

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, feshin geçerli nedene dayandığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafça feshin haklı nedenle yapıldığının ispatlanamadığı ve iş akdinin feshine son çare olarak başvurulduğu yönünde her hangi bir bilgi ve belge de sunulmamış olduğu ve yapılan feshin geçerli olmadığı anlaşılmakla feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davalı işverence yapılan feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine, davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak taktiren davacının 6 aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine, davacının işe iade için süresi içinde işverene başvurması halinde kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Davacının iş sözleşmesi, işyerinde organizasyonel ve teknolojik nedenle yapılan çalışmalar, yeniden yapılanma ve çalışanların yeni iş şartlarına uygun yeterlilikleri taşımalarının zorunluluğu, performansının düşük oluşu nedeniyle işletmesel nedenlerle feshedilmiş ise de toplanan

delillere göre mahkemenin iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanmadığı yolundaki kabulü yerindedir.

Ancak, davacı emekliliğe hak kazanmış olduktan sonra da çalışmış olup Dairemiz uygulamasına göre emekliye hak kazanmış ya da emekli olduktan sonra çalışanların iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshinde işe başlatmama tazminatının dört ay olarak belirlenmesi gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece davacının işe başlatmama tazminatının dört ay yerine altı ay olarak belirlenmesi hatalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.