Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/9866 K.2013/9757

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ve dahili davalı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, müvekkilinin temizlik işçisi olarak 1998-2011 tarihleri arasında Emniyet Genel Müdürlüğü bünyesinde çalıştığını, taşeron şirketin temizlik ihalesini kazanamadığını, Sarayköy’de yeni bir işyeri gösterdiğini, oraya çalışmak için gitmesine rağmen yetkili müdürün kendisini kabul etmediğini, sözleşmeyi bu nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davacının görevlendirildiği işyerinde işe başlatılmadığı kabul edilmiş ise de yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Davacı tanıkları yanında davalı tanıklarının da davacının işyerine gidip gitmediği konusunda doğrudan görgüye dayalı bilgileri yoktur. Davacı tarafından gönderilen ihtarnamede Sarayköy’de bulunan Atom Enerjisi Kurumu yetkili müdürü ile görüşüldüğü iddia edilmiş ancak bu kişi tanık olarak dinlenilmemiştir. Mahkemece dosyaya yansıyan yetkili müdürün beyanı alınarak davacının işyerine gidip gitmediği, çalışma koşullarında değişiklik olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması hatalıdır.

3. Yıllık izin alacağı hakedilen tarihte yürürlükte bulunan yasaya göre hesaplanır. Bilirkişi raporunda 1475 sayılı Kanun döneminde geçen 4 yıllık çalışması için isabetli şekilde 12 gün üzerinden 48 gün izin hesaplanmışsa da 4857 sayılı Kanun döneminde geçen 7 yıllık süreyi ise her bir yıl için 20 gün üzerinden hesap yapmıştır.

İlk 4 yıllık çalışmayı takip eden sonraki 1 yıl için 14 gün ve kalan 6 yıl için 20 gün üzerinden yıllık izin hesaplandığında davacının hak ettiği yıllık izin süresi 182 gün olduğu halde 188 gün üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması isabetsizdir.

4. Davacının genel tatillerde çalışıp çalışmadığı hususları çekişmelidir.

Mahkemece tanık beyanlarına göre oluşturulan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının bu talepleri kabul edilmiştir.

Davacının çalıştığı işyeri Emniyet Genel Müdürlüğü olup resmi niteliği de haizdir. Davacı tanıklarının davacı ile aynı konuda aynı işverene karşı davaları mevcut olup aynı konuda açtığı davası bulunan ve davacı ile menfaat birliği içinde olan kişinin tanıklığına itibar edilmesi mümkün değildir. İddiaları destekleyecek yan deliller de bulunmamaktadır.

Davacının genel tatil alacağı talebinin ispatlanmadığından reddi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.