Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/12551 K.2014/21298

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, sorumlu ebe olarak davalıya ait özel hastanede 4.1.2007-25.6.2013 tarihleri arasında çalıştığını, işe başladığı tarihten 2011 yılına kadar haftanın 6 günü gündüz 8-18 saatleri arasında, gece 18-8 saatleri arasında çalışmasını sürdürdüğünü, işyeri ve işin niteliği gereği 24 saat nöbet tuttuğunu; 2011 yılından itibaren çalışma sürelerinin yeniden belirlendiğini çalışma saatlerinin gündüz 8-17, gece 17-8 olduğunu, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücretinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücretinden kaynaklanan alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı cevabında, davacının iş akdini başka bir iş bulması nedeniyle kendisinin sonlandırması nedeniyle kıdem tazminatı isteyemeyeceğini, normal çalışma süresinin haftalık 45 saat olup ücretinin yıllık 270 saatlik fazla mesainin karşılığını da ihtiva ettiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece fazla mesai ücret alacağı olan davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti istemlerinin kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda tüm tanık beyanlarından 2006'dan 2011 yılı sonuna kadar hafta içi 8-18, cumartesi 8-14 arası; 2012 sonrası 5 gün 8-17, cumartesi 8-13 arası çalıştığı, ayda bir kez nöbete kaldığı, 2012 öncesi haftada 9 saat, 2012 sonrası haftada 3 saat fazla mesai yaptığı; yıllık 270 saatlik fazla mesainin ücret dahilinde olduğundan 2012 öncesi için haftalık 4 saat üzerinden 31.12.2011'e kadar olan süre için fazla mesai ücreti hesaplanmış; 2012 sonrası ise fazla çalışma ücreti alacağının bulunmadığı belirtilmiştir. Mahkemece de bu rapor esas alınarak fazla çalışma ücretine hükmedilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde çalışma düzeninin 2011 yılında değiştiğini bildirdiğine ve bilirkişi raporunda da çalışma düzeninin değiştiği dönem sonrası fazla mesai ücret alacağının bulunmadığı bildirildiğine göre davacının talebi ile bağlı kalınarak 31.12.2010 gününe kadar hesaplanacak fazla mesai ücret alacağına hükmedilmelidir.

Mahkemece dava dilekçesindeki açıklama gözetilmeden 31.12.2011 tarihine kadar hesaplanan fazla mesai ücretine hükmetmesi HMK'nun 26. maddesindeki taleple bağlılık ilkesine aykırılık teşkil ettiğinden kararın bozulması gerektirmiştir.