Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/14475 K.2015/1307

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde 1993-2001 yılları arasında mevsimlik, bu tarihten sonra kadrolu işçi olarak çalıştığını, 2001 yılında daimi kadrolu işçi olarak intibaklarının yapıldığını, halen çalışmaya devam ettiğini, kadrolu çalıştıkları döneme esas olmak üzere mevsimlik işçi olarak çalıştıkları dönemlerin derece ve kademe hesabında dikkate alınmadığını bildirerek mevsimlik işçi olarak çalıştıkları süre dikkate alınarak belirlenecek yeni derece ve kademeleri üzerinden ücret farkı, ilave tediye farkı, ikramiye farkı ve hizmet tehlike sorumluluk primi farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, mahkemece davalının harçla sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.