Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/16645 K.2015/10912

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 01/12/2002-19/10/2011 tarihleri arasında tıbbı tanıtım mümessili olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini, feshe gerekçe olarak dağıtılması gereken numune ilaçların çöpe bırakılmasının gösterildiğini, davalı şirket tarafından sürekli tanıtım amacıyla gönderilen ilaçları evin içerisinde koyacak yer olmaması nedeniyle apartmana ait ardiyede bir odaya yerleştirdiği,

ancak kendisinin bilgisi dışında apartman yöneticisinin annesini ikna etmesi ile günü geçen ve günü geçmeyen ilaçların çöp konteynırına konması için dışarı atıldığını ve bu ilaçların toplum sağlığı merkezi tarafından Sağlık Müdürlüğü Eczacılık Şube Müdürlüğüne götürüldüğünü akabinde davalı şirket çalışanı Sibel Yıldız'a bu durumun bildirilerek usulüne uygun olarak yok edilmesi için teslim edildiğini, son dönem aile hekimlerine yeteri kadar ilaç dağıtanmadığı için elinde ilaç biriktiğini, bunun şirktin bilgisi dahilinde olduğunu bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş akdinin haklı nedenle “görevini gereği gibi yapmaması, doktor ziyaretleri sırasında kullanması gereken ilaç tanıtım numunelerini gerektiği gibi kullanmaması nedeniyle” sona erdirildiğini, ilaçlar ve ecza depolarında bulundurulan ürünler ile ilgili olarak yayınlanan “Ecza Depoları ve Ecza Depolarında Bulundurulan Ürünler Hakkında Yönetmelik” ğe aykırı davrandığını, davacının hekim ve eczanelere tanıtım amaçlı vermesi gerektiği numune ilaçları vermeyerek son kullanma tarihinin geçmesine neden olduğunu ve tanıtım görevini gereği gibi yerine getirmediğini, ayrıca bu miadı geçen ilaçları bahsi geçen Yönetmeliğe göre,

Şirkete bilgi verip Yönetmelik doğrultusunda yok edilmesi gerekirken dışarı cope atılmasının Yönetmeliğe aykırı olduğundan Şirketin ağır yaptırımlara karşı karşıya kalmasına sebep olduğunu firmanın prestij kaybetmesine sebep olduğu gibi bu ilaçların dışarıya atılmasının toplum sağlığını tehdit ettiğini, bunun yaptırımı bahsi geçen Yönetmeliğe uygun davranmayan Şirketin faaliyetinin süresiz olarak durdurulması olasılığının ortaya çıktığını ve başka bir alacağının da bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının bilgisi dışında annesi ve apartman yöneticisi tarafından çöp konteynırına bırakılan ve miadı geçmiş numune ilaçların, çöp konteynırına bırakıldığı hususunun tesadüfen tespit edidiği, davacı tanık beyanlarına göre sürekli ilaç gönderildiği, son çıkan aile hekimi yönetmeliğinden dolayı dağıtım yapamadıkları, böyle olunca davacının ilaç tanıtım, eczane ve doktor ziyaretleri olan Tıbbi Mümessillik görevini gereği gibi yerine getirmediğinden numune ilaçları tanıtım amaçlı olarak sarf etmediğinden bahsedilemeyeceği; davacının doktor ve eczane ziyaretlerini yapmadığı,

ilaç tanıtımı yapmadığı hususlarının iddia edilmediği gibi bunların ispat da edilmediği, kaldıki numune ilaçların tanıtım amaçlı olarak doktorlar ve eczacılar tarafından kabul edilmesinin de zorunlu olmadığı gerekçesi ile davalının iş akdini haklı nedene dayanmadan feshettiği kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının iş akdinin davalı tarafından haklı nedenle feshedilip edilmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacının ilaç tanıtım temsilcisi olarak çalıştığı, davalı işyerindeki hizmet süresinin 8 yılın üzerinde olduğu, davalı işyerinin davacının çalıştığı bölgede ofisinin bulunmadığı, davacının home-office yöntemi ile çalıştığı ve işiyle ilgili malzemelerin davacının evine gönderildiği hususları sabittir.

Diğer yandan feshe dayanak yapılan son kullanma tarihi geçen yaklaşık 1500 kutu şurubun çöpe atılması ve sonrasında yaşanan süreç ilişkin de uyuşmazlık bulunmamaktadır. Burada feshe konu ilaçların çöpe atılması olayında kimin kusurlu olduğu hususu tartışılmalıdır.

Öncelikle son kullanma tarihleri dolmuş veya dolmamış yüzlerce kutu ilacın evde biriktirilmesi ve daha sonra kontrolsüz ve mevzuata aykırı şekilde çöp kutusuna atılması oluşabilecek sonuçları itibarıyla başlı başına vahim bir olaydır. Davacı aynı sektörde uzun süredir çalışan tecrübeli bir işçidir.

Her ne kadar davalının sürekli olarak ilaç gönderip evde ilaç birikmesine neden olduğunu iddia etmiş ise de sahip olduğu tecrübeye göre bu durumu işverenine bildirerek çözüm yollarını arayabilecek durumdadır. Bunun yanında ilaçların çöpe atılması olayı davacının bilgisi dışında gelişmiş ise de, sonuçta bu ilaçların saklanmasından dağıtılmasına veya iadesine kadar tüm sorumluluk davacıya aittir.

Davacı kendisine gönderilen ilaçların son kullanma tarihleri geçecek kadar elinde tutmuş ve çevredeki komşularına rahatsızlık verecek derecede yer kaplayacak miktarda birikmesine ve dolaylı olarak bunların çöpe atılmasına neden olmuştur. İlaçların çöpe atılması hem toplum sağlığı açısından tehlikeli olup, hem de davalı işverenin idari ve cezai yaptırımlara maruz kalma olasılığını ortaya çıkarmıştır.

Bu nedenlerle davacı işçi 4857 sayılı İş Kanunu 25/II-ı maddesinde düzenlenen “İşçinin kendi isteği veya savsaması yüzünden işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi” hükmü kapsamında kusurlu olup, davalı işverenin iş akdini feshetmesi haklı nedene dayanmaktadır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.