Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/18012 K.2014/19779

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ... ve ...İnş. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ... ve ...İnş. Ltd. Şti. vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, fazla alınan harcın istek halinde davalı ... İnş. Ltd. Şti.'ne iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'ne yükletilmesine, 30/10/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı vekili; davalılar aleyhine açmış oldukları işçilik alacaklarına dair davada alınan bilirkişi raporunda fazla mesai ücreti alacağı 8.215,58 TL. olarak belirlenmiş iken, sehven ıslah dilekçesinde 1.986,46 TL fazla mesai alacağı talebinde bulunduklarını belirterek fark fazla mesai ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalılar davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamının tetkikinden; ...

1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 22.7.2011 tarih ve 2010/113–2011/643 E.K. sayılı kararı ile davacının fazla mesai alacağı talebi ile ilgili olarak "...2-Talebe bağlı kalınarak, 1.986,46 TL. brüt fazla mesai alacağı tazminatından 100,00 TL'sini dava tarihi olan 12/03/2010 tarihinden, bakiyesini ıslah tarihi olan 26/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, bu alacağa ilişkin fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması talebinin reddine,..." şeklinde hüküm kurulduğu anılan kararın davacı tarafça temyiz edilmediği,

davalı temyizi üzerine yapılan temyiz incelemesi sonucu kararın davalı yararına Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 16.4.2013 tarih ve 2011/42319–2013/12057 E.K. sayılı ilamıyla bozulduğu, bozma ilamı sonrası Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucu bu kez 14.1.2014 tarih ve 2013/317–2014/27 E.K. sayılı karar ile davacının fazla mesai alacağı talebi hakkında "...3-Talebe bağlı kalınarak 1.986,00 TL brüt fazla mesai alacağının 100,00 TL'sini dava tarihi olan 12/03/2010 tarihinden,

bakiyesini ıslah tarihi olan 26/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, ..." karar verildiği, söz konusu kararın davacı tarafça temyiz edilmediği, davalı temyizi üzerine ise kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 3.7.2014 tarih ve 2014/16718–23412 E.K. sayılı ilamı ile onanmış olduğu görülmüştür.

Yukarıda özetlenen yargılama sürecine göre gerek ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 22.7.2011 tarih ve 2010/113–2011/643 E.K. sayılı kararı ile ve gerekse de aynı Mahkemenin 14.1.2014 tarih ve 2013/317–2014/27 E.K. sayılı kararı ile fazla mesai ücreti alacağına dair davacı tarafın fazlaya dair taleplerinin reddedildiği ve söz konusu kararların davacı tarafça temyiz edilmediği bu haliyle fazla mesai ücreti alacağı olarak hükmedilen tutarın davacı bakımından kesinleştiği anlaşılmıştır. Şu halde davacı tarafın söz konusu kararlarla belirlenen fazla mesai alacağından fazlasını talep etme hakkı bulunmamaktadır. Davanın reddi yerine yazılı gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı Bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan aksi yöndeki çoğunluğun Onama gerekcesine katılmıyorum. 30/10/2014