Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/18437 K.2014/20634

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile diğer tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını, ücretlerinin eksik ödendiğini idida ederek bu alacakların davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek hüküm altına alınmış, davalı vekilinin temyizi üzerine 9.Hukuk Dairesi'nin 05.11.2012 tarihli ilamı ile özetle, “2-...Mahkemece gerekçe kurulmadan salt bilirkişi raporunun yeterli görüldüğü gerekçesi ile anılan alacaklara karar vermesi hatalıdır.3-Dosya içeriğine göre davacı işçi özellikle nöbet çizelgeleri ve taşıt görev emirlerine göre ayın belirli günlerinde nöbete tutmakta veya araçla çıkmaktadır.

Tanık anlatımı olmamasına ve tanıklar işyerinde haftanın 6 günü çalıştığını belirtmelerine rağmen, hükme esas bilirkişi raporunda davacının tüm tatiller dahil haftanın 7 günü nöbet tutulan veya araçla çıktığı günlerdeki gibi çalıştığı kabul edilerek fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret hesaplanmıştır. Bu hesaplama dosya içeriğine ve yukarda belirtilen kural ve ilkelere aykırıdır.

Davacının fazla mesai ve tatil çalışmalarında sunulan kayıtlar esas alınmalı, fazla mesai ve tatil çalışmaları yukarda belirtilen kural ve ilkelere uygun olarak belirlenmeli ve bu olgular karşılayan bilirkişi raporu alınarak alacaklar belirlenmelidir. Eksik ve yetersiz bilirkişi raporu ile fazla mesai ve tatil alacaklarının hesaplanması isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.” gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkeme bozma kararına uymuş, bilirkişi heyetinden rapor aldıktan sonra davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Fazla mesai ücretinin hesaplama tarzı ihtilaflıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır. 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık ortalama çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam kırkbeş saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz”.

63. maddeye göre ise “Aksi kararlaştırılmamışsa bu süre, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanır. Tarafların anlaşması ile haftalık normal çalışma süresi, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine, günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabilir. Bu halde, iki aylık süre içinde işçinin haftalık ortalama çalışma süresi, normal haftalık çalışma süresini aşamaz.

Denkleştirme süresi toplu iş sözleşmeleri ile dört aya kadar artırılabilir” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Mahkemece fazla mesai ve çalışma ücreti konusunda taşıt görev emirleri ve yangın nöbet çizgelgelerine göre hesaplama yapan heyet raporu esas alınarak bu alacaklar hüküm altına alınmış ise de, bilirkişi raporu bu alacak bakımından denetime everişli değildir. Mahkemenin hükmüne uyduğu bozma ilamında fazla mesainin haftalık olarak hesap edilmesi gerektiği belirtildiği halde, bilirkişi raporunda aylık hesaplama yapılması hatalıdır.

Taşıt görev emirleri ve yangın nöbet çizelgelerine göre yasaya uygun biçimde ara dinlenme süreleri mahsup edilerek (11 saate kadar 1 saat, 11 saat üstü için 1,5 saat ara dinlenme süresi düşülerek), 24 saatlik nöbette fiili çalışmanın 14 saat olduğu kabul edilerek günlük fiili mesai süresi ile haftalık normal mesai süresi ve haftalık 45 saati aşan fazla mesai süresi belirlenerek davalı yararına oluşan kazanılmış haklar ihlal edilmeden fazla mesai ücreti hesap edilmeli iken, yazılı şekilde hazırlanan davalı vekilinin itirazına uğrayan rapora göre karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece denetime elverişli hesap raporu alınıp bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra karar verilmelidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.