Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/18563 K.2014/20860

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Davacı vekili, kıdem tazminatına dair açmış oldukları kısmi davanın lehlerine sonuçlandığını belirterek bakiye kıdem tazminatı tutarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre,davacı tarafça kıdem tazminatına ilişkin olarak HMK'nun 109. maddesine göre açılan kısmi dava sonucunda, Adana 3. İş Mahkemesinin 5.9.2013 tarih ve 2012/384– 2013/441 E-K sayılı kararı ile davacının 2.992,70 TL fark kıdem tazminatı alacaklısı olduğu belirlenerek taleple bağlı kalınmak suretiyle 500,00 TL kıdem tazminatının hüküm altına alındığı, bu kararın Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 18.3.2014 tarih ve 2013/24786–2014/6262 E-K sayılı ilamı ile onanmış olduğu, temyiz incelemesine konu bu ek davada ise, kısmi davada hüküm altına alınan tutar dışında kalan fark tutar olan 2.492,70 TL'nın talep edildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde 2.492,70 TL kıdem tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Mahkemece talebin aşılması suretiyle 2.992,70 TL'nın hüküm altına alınması hatalı olup bozma nedenidir.