Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/1928 K.2014/10131

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalam temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, otobüs şoförü olup 15.5.2000 tarihinden itibaren davalı yanında çalıştığını, sigorta girişinin 16.5.2002 tarihinde yapıldığını, iş aktinin emeklilik nedeniyle 28.1.2011 tarihinde son bulduğunu bildirerek fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücret ile fark kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödetilmesini istemiştir.

Davalı iş aktinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini ve kıdem tazminatı ödendiğini, otobüslerde ikişer şoförün görev yaptığını, kaptan şoförlerin çalışmalarının takometrelere kaydedildiğini bildirerek davanın reddini talep etmişir.

Mahkemece, davacının 16.5.2002-28.1.2011 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığı, iş aktinin emeklilik nedeniyle feshedildiği, eksik ödenen kıdem tazminatı ile davalı tanık beyanlarına göre hesaplanan haftalık 3 saat fazla mesai ücreti ile ulusal bayram genel tatil ücreti istemlerinin kısmen kabulüne, yıllık izin ücreti isteminin reddine karar verilmiştir.

Fazla çalışma süresi konusunda taraflar arasında uyusmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları ve otobüs şoförü olan davacı yönünden takograf kayıtları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmelidir. Davacının yaptığı işin niteliğine ve dosyadan çözümü yaptırılan takometre kayıtlarına göre haftalık 9 saat fazla mesai yaptığı belirlendiği halde mahkemece davalı tanık beyanları esas alınarak haftalık 3 saat fazla mesai yapıldığı üzerinden hesaplanan fazla çalışma üretine hükmedilmesi doğru değildir. Şu durumda, mahkemce davacının haftalık 9 saat fazla çalışma yaptığı gözetilerek fazla mesai ücretinin hesaplattırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Anılan husus gözetilmeksizin verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.