Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/20147 K.2015/19409

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Davacı, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan işverence fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının kendi adına sigortacılık yaptığını, bağlı bir çalışmasının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının çalışma süresi ve fazla çalışma ile genel tatil ücreti alacağının olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı davalı yanında 05.06.2001-01.07.2007 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürmüştür. Davacının hizmet süresinin tespiti amacıyla Alanya İş Mahkemesinde açtığı 2014/437 E, 2014/646 K sayılı davada, davacı ilk çalışmasının 05/06/2001- 01/10/2004 tarihleri arasında olduğunu beyan etmişse de, hak düşürücü sürenin 2009 yılı itibari ile dolduğu tespit edildiğinden bu döneme ilişkin davacının talebinin reddine karar verilmiştir. Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile tanık anlatımlarından davacının davalı yanında iki dönem halinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının hizmet süresinin yurtdışında olduğu süre dışlanarak ilk dönemi de kapsayacak şekilde hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hesaplanması hatalıdır.

3. Davacı davalı işyerinde fazla çalışma yaptığını ve genel tatil günleri çalıştığını ileri sürmüştür. Bilgisine başvurulan davacı tanıklarının çalışma sistemi hakkında beyanlarının açık ve görgüye dayalı olmaması nedeniyle anılan alacakların reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır