Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/21574 K.2015/22694

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ... Ltd. Şirketi vekillerince istenilmekle temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde servis müdürü olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı tarafından talep edilen fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarına hangi tür faizin işletileceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma ve genel tatil ücreti geniş anlamda ücret niteliğinde olup, 4857 sayılı İş Kanununun 34 üncü maddesi gereğince, gününde ödenmemesi halinde bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir.

Somut olayda mahkemece fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarına dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir. Oysa davacı belirsiz alacak davası olarak açtığı davasında dava dilekçesi ile bu alacakların mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacakları, 4857 sayılı İş Kanunu 34. maddesi anlamında ücret alacağı olup gününde ödenmemesi halinde bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin talebe ve yasaya aykırı şekilde fazla çalışma ve genel tatil ücretine dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.