Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/22042 K.2015/24108

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, iş sözleşmesinin ödenmeyen ücretlerini istemesi üzerine davalı işverence fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin mazeret göstermeksizin işe gelmemesi nedeniyle haklı olarak sona erdirildiğini, işverenden herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda yasaya uygun şekilde kıdem tazminatı ile fazla çalışma, ücret ve yıllık izin ücreti alacağının hesaplanıp, hüküm altına alınması isabetlidir.

Davacı 28.03.2011 tarihli dilekçesiyle 16.02.2001-05.10.2004 arasındaki hizmet süresinin tespiti ile işçilik alacaklarının tahsili davasını birlikte açmış , mahkemece alacak davası tefrik edilerek yeni bir esasa kaydedilmiştir. Yapılan yargılama sonunda gerekçeli kararın başlık kısmında dava tarihi olarak dosyanın tefrik edilmesi nedeniyle yeni esasa kaydedildiği tarihin yazılmış olması ve mahkemece hükümde dava ve ıslah tarihlerinin açıkça yazılmaması ve fazla çalışma ücretine bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde yasal faiz uygulanması hatalı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.