Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/22481 K.2015/24018

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacının temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı vekilinin sunduğu dilekçede mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair neden bildirilmemiş olması, dairemizce gerekçeli olarak temyiz edilen dosyalarda da incelemenin belirtilen nedenlere bağlı kalınarak yapılması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalının temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

3-Davacı, iş sözleşmesini haklı nedenle sonlandırdığını bildirerek hak kazanmış olduğu kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının ihbar tazminatı ve fazla mesai ücret talebinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin ücret alacaklarının bilirkişi raporu doğrultusunda mahkemece kabulüne karar verilmiş ise de, davacının ....

Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/474 Esas ve 2012/143 Karar sayılı dosyası ile görülen hizmet tespit davasında davacının davalı şirkete ait iş yerinde 01.11.1985 tarihinden 01.09.2008 tarihine kadar geçen ve sigortalı hizmet süresi ile birleştirilmesi gereken çalışma süresinin 1239 gün olduğunun tespitine ve 01.09.2008 tarihi ile 01.11.2008 tarihlerine ilişkin davacı tarafın hizmet süresi tespiti talebinin reddine karar verilmiş ve anılan karar Yargıtay 21. hukuk dairesinin 2012/16299 Esas sayılı kararı ile onanmıştır.

Kesinleşen hizmet tespit davası kararının davacının hizmet süresinin hesabında dikkate alınması ve alacakların belirlenecek süreye göre hesaplanması gerekirken hatalı değerlendirme ile davacının 01.11.1985-03.11.2008 tarihleri arasında ki çalışmasının 23 yıl 3 gün olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.