Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/2921 K.2014/16097

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 1999 yılından itibaren zabıta olarak davalı belediyede çalışmaya başladığını, emekli olduğu 14/05/2011 tarihine kadar ara vermeksizin davalı işyerinde çalıştığını, 1999-2002 yılları arasında davalı belediyeden ihale alan taşeron şirketlerin çalışanı gibi gösterildiğini, 2002 yılından itibaren de davalının sigortalısı olarak gösterildiğini, 1999-14/05/2011 tarihleri arası işyeri ve yaptığı iş hiç değişmediği halde kıdem tazminatı ödemesinde taşeronlarda gözüken 1999-2002 yılları arasındaki çalışmasının dikkate alınmadığını iddia ederek fark kıdem tazminatı, taşeronlarda gözüken çalışma süresi için kullanmadığı yıllık izin ücreti, tüm çalışma dönemini kapsayan fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti istemlerinde bulunmuştur.

Davalı davacının taşeronlarda geçen çalışma süresinden sorumlu olmadığını, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretleri yönünden zamanaşımı def'inde bulunduklarını ve davacının herhangi bir üret alacağın bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının belediye kadrosuna geçmeden önce taşeron şirketler adına geçen tüm hizmetlerinin belediye hizmet alanında ve belediyenin işçisi olarak geçtiği, iş aktinin emeklilik nedeniyle feshedildiği gerekçesiyle bu dönem gözetilerek hesaplanan fark kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretine ve zamanaşımı def'i gözetilerek hesaplanan fazla mesai ücretine hükmedilmiş; ulusal bayram genel tatil isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi ek raporundaki seçeneklerden davacının raporlu olduğu dönem dışlanmadan hesaplanan fazla mesai ücretine hükmedilmiştir. Davacının fiilen çalışması halinde fazla mesai yapacağı gözetilerek ek bilirkişi raporundaki davacının raporlu olduğu sürenin dışlandığı seçenek dikkate alınmalıdır. Bu yön gözetilmeksizin yüksek miktarlı fazla çalışma ücretine hükmedilmesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.