Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/3508 K.2014/9389

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait harada müdür yardımcısı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini ayrıca fazla mesai yapıp milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını, son on aylık ücretinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işi kendisinin bıraktığını, fazla mesai yapmadığını, tatil günlerinde çalışmadığını, izinlerini kullandığını, 07.03.2008 tarihli ibraname ile tüm haklarını alarak işvereni ibra ettiğini, davacıya avans verilip çocuğunun tedavi masraflarının karşılandığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece işin tarım işi olduğu gerekçesi ile görev yönünden verilen red kararı, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 23.09.2013 tarihli ilamı ile özetle “....Dosya kapsamından davacının çiftlikte idari kadroda müdür yardımcısı olarak çalıştığı anlaşılmakla yapılan iş tarım işi olmadığından dosyadaki deliller bir değerlendirmeye tabi tutularak işin esası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararı öncesinde topladığı dellilere göre davacının iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde feshedildiği, fazla mesai yapıp milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, fesih tarihindeki ücretinin net 1200,00 TL olduğu, davacıya 4000,00 TL olarak ödenen miktarın kıdem tazminatından, ayrıca avans olarak yapılan ödemelerle dava dışı Bülent isimli şahıs tarafından kredi kartından çekilmek sureti ile yapılan ödenemenin ücret alacağından ve kalanının fazla mesai alacağından mahsubu gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının aylık ücreti ihtilaflıdır.

Davacı vekili davacının hara müdür yardımcısı olup fesih tarihindeki ücretinin net 1200,00 TL olduğunu iddia etmiştir.

Mahkemece toplanan delilere göre davacının ücretinin net 1200,00 TL olduğu kabul edilmiş olup dosya kapsamına göre mahkemenin kabulü yerinde ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fesih tarihindeki ücretinin net 1200,00 TL olduğu kabulüne göre hesaplama yapılacağının belirtilmesine rağmen, 2007 yılı ücreti brüt 2093,51 TL olarak alınmış ve geçmiş dönem ücretleri de bu ücretin asgari ücrete olan oranına göre belirlenmiştir. 2093,51 TL brüt ücret 1500,00 TL net ücrete tekabül etmektedir. Hal böyle olunca bilirkişinin hesaplaması davacının talebine, dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne aykırıdır. Davacının fesih tarihindeki ücreti net 1200, 00 TL kabul edilmeli, buna göre brüt ücreti belirlenmeli, daha sonra işçilik alacakları hesaplanmalıdır.

Yapılacak iş, yukarıda belirtilen bozma nedeni konusunde ek hesap raporu alıp diğer deliller ile birlikte değerlendirerek davalı yararına oluşan kazanılmış haklar ihlal edilmeden çıkacak sonuca göre karar vermektir. Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.