Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/3866 K.2014/12265

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 17 ve 24 Haziran 2013 ile 6 ve 12 Temmuz 2012 tarihlerinde fasılalı aralıklarla bir ay içerisinde 4 kez mazeretsiz olarak işe gelmediğinden iş aktinin 4857 sayılı Yasanın 25/2-g bendi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini,

davacının 17 ve 24 Haziran 2012 tarihlerinde hafta izninin Pazar olmasına karşın her iki Pazartesi günü işe başlaması gerekirken her iki günde de Bolu ilinin Gerede ilçesinde bulunduğunu ve dişinden rahatsızlandığını idda ederek bu günlere ait diş hekimi Oğuz Yılmaz tarafından muayene edilerek her iki tarihe ait bir gün istirahat raporu aldığını belirtmiş olmakla istirahat belgesini iş yerine vermediğini, 684 sayılı PDKS genelgesinin 5-9 maddesi nde belirtilen acil durumlar hariç sevk zincirine uyulmadığından kabul edilmeyeceğini,

12.7.2013 tarihinde yine aynı şekilde mide bağırsak şikayeti ile Aile Sağlığı Merkezinden 1 günlük istirahatli olduğunu belirttiğini, bu belgesini işyerine getiremediğinden işçinin 08.00-16.00 vardiyasında olduğu göz önüne alınırsa hastane müracaatının vardiya öncesi mi yoksa vardiya bitimi mi olduğu bilinmediğinden 684 sayılı Genelge 5-1 maddesi gereği her 3 tarihe ait istirahat belgesini iş yerine ibraz etmemediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, raporların sahteliğine ilişkin herhangi bir iddia ve delil sunulmadığını, davacının çalışma gününde Gerede'ye giderek oradan rapor almasının etik bir darvanış olarak değerlendirilmese de tanık beyanları ve rapordan davacının diş rahatsızlığı nedeniyle 17 ve 24 Haziran 2013 tarihlerinde raporlu olduğu ve 12.7.2013 tarihinde de bir gün istirahatli olduğu anlaşılmakla aranan koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davacının işe iadesine karar verilmiştir.

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu’nun 25.maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir.

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

Dosya içeriğine göre davacı, davalı işyerinde pano ayak üretim işçisi olarak yaklaşık 4 yıl 6 ay süreyle çalışmış olup iş sözleşmesinin, davacının 17 ve 24 Haziran 2013 ile 6 ve 12 Temmuz 2013 tarihlerinde mazeretsiz olarak işe gelmediğinden bahisle 4857 sayılı Yasanın 25/2-g bendi uyarınca feshedildiği bildirilmiştir.

Taraflar arasında çekişmesiz olan husus davacının 17 ve 24 Haziran 2013 tarihlerinde ( ki her iki tarihte hafta tatili olan Pazar gününden sonraki mesai günü olan Pazartesi günüdür) Zonguldak ili sınırları dışında bulunan Bolu ili Gerede ilçesinde işverenden herhangi bir izin almaksızın bulunduğu hususudur.

Yine davacı, Bolu ili Gerede ilçesinde 1 hafta içerisinde yani 17 ve 24 Haziran 2013 tarihlerinde diş rahatsızlığı gerekçesiyle 1 er gün rapor almış ise de süresinde bu raporları işverene bildirmediği de görülmüştür.

Ayrıca mahkemece de kabul edildiği üzere davacının 6 Temmuz 2013 tarihli devamsızlığına ilişkin dosyada herhangi bir sağlık raporu ya da haklı bir mazereti de bulunmamaktadır.

Son olarak davacının 12 Temmuz 2013 tarihli devamsızlığı ile ilgili sağlık raporunun yine süresinde işverene bildirilmediği de anlaşılmıştır.

En önemlisi de davacının fesihten sonra işverene hitaben verdiği 19.07.2013 tarihli işe tekrar alınması talebini içeren dilekçesinde 17 ve 24 Haziran 2013 ve 6 Temmuz 2013 tarihlerindeki devamsızlığını kabul etmiş ve nedeni olarak da "ailevi nedenlerden dolayı" olduğunu belirtmiştir.

Hal böyle olunca yapılan işin niteliği de dikkate alındığında, davacı işçinin, davalı işverenin bilgisi dışında mesai saatleri içerisinde bulunduğu il sınırları dışına çıkması/bulunması ve bu arada 1 er gün almış olduğu sağlık raporlarını yine süresinde işverene bildirmemesi yanında 6 Temmuz 2013 tarihi itibariyle de mazereti gösterir belge sunamaması ve tekrar işe alınmak için verdiği dilekçedeki beyanları karşısında, davacının tutum ve davranışlarının haklı fesih ağırlığında olmamakla birlikte davacının belirtilen tutum ve davranışları işyerinde olumsuzluklara yol açmış ve iş ilişkisinin işveren açısından çekilmez hale getirmiştir. İşverenin feshi, davacının davranışlarından kaynaklanan geçerli nedene dayandığından, davanın reddi gerekir. Yazılı gerekçe ile davanın kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.