Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/3973 K.2014/14717

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, 1993 yılında Tokat Devlet Hastanesinde faaliyet gösteren temizlik firmalarında işçi olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiğini, yaşlılık aylığı bağlanması şartlarını sağladığını ve emekli olmaya hak kazandığını, emeklilik için SGK'ya başvurduğunu ve emeklilik isteğini iadeli taahhütlü mektupla ilettiğini, dilekçesinin 13.5.2011 tarihinde davalıya tebliğ edildiğini, aradan geçen süreye rağmen haklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı A..

Şirketi, davacının davalı şirkete bağlı olarak 01.01.2011-17.06.2011 tarihleri arasında davalı şirketin taşeron firma olarak hizmet verdiği Tokat Devlet Hastanesinde davacının asıl işvereni Sağlık Bakanlığına bağlı temizlik işçisi olarak çalıştığını, çalışan işçilerin emir ve talimatların Devlet Hastanesindeki yetkililerinden aldığını, davalı şirketin husumet ehliyeti olmadığını, davacının 26.5.2011-16.11.2011 tarihleri arasında mazeretsiz işe gelmemesi nedeniyle iş akdinin haklı nedenle sona erdirildiğinden davacının taleplerinin yersiz olduğunu,

davacının hizmet akdinin 13/05/2011 tarihinde emekli olması nedeniyle sona erdirildiğini iddia ettiğini, davacının emekli olduğuna dair evrakları da davalı şirkete vermediğini, davacının davalı şirkette 5 ay 16 gün çalıştığını, davalı şirketin tüm kıdem tazminatından sorumlu tutulmasının hakkaniyet kurallarına aykırı olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının emekliliğe hak kazandığı kanaatiyle temerrüt tarihi olan dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı tarafça hasmın temsilcisinde yanılgı sonucu davanın Sağlık Bakanlığı yerine Tokat Devlet Hastanesi Başhekimliğine açıldığı, ıslah dilekçesinin tebliği ile birlikte davalı Sağlık Bakanlığı tarafından davanın takip edildiği, husumetin sonradan düzeltildiği anlaşılmış olmakla karar başlığında Sağlık Bakanlığı yerine Tokat Devlet Hastanesi Başhekimliğinin isminin yazılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı Sağlık Bakanlığı’nın harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın davalı idarenin harçtan sorumlu tutulması hatalı olup bu husus ayrı bir bozma nedenidir.

4-Davacı vekili dava dilekçesinde kıdem ve ihbar tazminatı talep etmiş olup Mahkemece davacının ihbar tazminatı talebi hakkında karar verilmemiş olması hatalıdır.

5-Davacı vekili dava dilekçesinde 9.000 TL kıdem tazminatı, 1.000 TL ihbar tazminatı talep etmiş, ıslah dilekçesinde ise kıdem tazminatını 14.901,18 TL olarak ıslah ettiğini beyan etmekle birlikte dava dilekçesindeki talebinin farkı olarak 4.901,18 TL için harç yatırdığını açıklamıştır. Davacının dava dilekçesindeki kıdem tazminatı talebi 9.000 TL, davacının ıslah dilekçesindeki talebi de 4.901,18 TL olduğuna göre davacının 13.901,18 TL kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınması gerekirken davacının ihbar tazminatı için talep ettiği 1.000 TL’nin de kıdem tazminatı talebi gibi değerlendirilerek 14.901,18 TL kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.