Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/4113 K.2014/12514

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ve davalı vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai alacağı belirlenirken, tanık beyanlarına göre davacının günlük çalışmasının 12 saatin üstünde olduğu beyan edildiği ancak, Yargıtay içtihatlarına göre bir kişinin günde 3 saatten çok fazla mesai yapamayacağı belirtilerek, haftada 6 gün günde 3 saat fazla çalıştığı kabul edilerek haftada 18 saat fazla çalışmaya göre fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Dairemizin 2014/700 E. Sayılı, davacısı H..

S.., davalısı ise iş bu dosyanın davalısı şirket olan dosyada, Trabzon 1. İş Mahkemesince yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre bu dosyanın davacısı ile aynı işi yapan davacının haftalık 22,30 saat fazla çalışması olduğu tespit edilmiş ve fazla mesai alacağı buna göre hesaplanmıştır. Anılan dosya dairemizce onanmıştır.

İş bu dosyada tanık beyanları ve fiili çalışma durumu dikkate alınmaksızın davacının fazla çalışmasının günlük 3 saat ile sınırlandırılmış olması hatalıdır. Yapılacak iş, dairemizce onanmış olan benzer dosya ve iş bu dosyadaki tanık beyanları ile çalışma düzenine ilişkin tüm deliller birlikte değerlendirilerek, denetime elverişli olacak şekilde fazla mesai alacağı belirlenip sonucuna göre karar vermek gerekir.

3-Yıllık izin alacağı belirlenirken, dosyada mevcut yıllık izin kullanım belgelerine göre kullanıldığı belirtilen günler mahsup edilerek bakiye yıllık izin alacağı hesaplanmıştır. Dosyada mevcut olan "aylık izin belgesi" başlıklı belgeler incelendiğinde bazı belgelerin, özellikle 2008 ve 2009 yıllarına ilişkin aylık izin belgesi başlıklı belgelerin izin tarihleri ve izinli olunan sürelerin farklı kalemler ile değiştirilerek tahrif edildiği çıplak gözle açıkça anlaşılmaktadır.

Buna göre belgelerde izinli gözüken tarihlerde yıllık izin kullanılıp kullanılmadığı açıkça anlaşılamamakta olup, söz konusu belgelerde izinli gözüken tarihlerde davacının fiilen izinli olup olmadığı yönünde, izin belgelerinin ücret pusulaları ve diğer işyeri belgeleri ile karşılaştırılarak, davacının fiilen kullandığı yıllık izinler tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça belirlenip sonucuna göre, yıllık izin alacağının hesaplanması gerekirken yazılı şekilde yıllık izin alacağının kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

4-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, fazla mesai alacağı hesaplanırken, davacının izinli ve istirahatli olduğu günler dikkate alınmadan hesaplama yapılmış olması hatalıdır. Dosyadaki belgelere göre davacının günlük izinli olduğu tarihler ve fiilen kullandığı yıllık izin tarihleri ile istirahatli olduğu tarihler belirlenerek bu günler fazla mesai hesaplamasından dışlandıktan sonra, fazla mesai alacağı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir. O halde davacının ve davalının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.