Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/4507 K.2014/13630

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, haklı nedenlerle iş sözleşmesini feshettiğini, fazla mesai yaptığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, aylık ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini haklı neden göstermeden feshettiğini, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, diğer iddialarının da asılsız olduğunu savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre davacının iş sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hizmet süresi ihtilaflıdır.

Davacı vekili, davacının 01.02.1993 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, davalının önceleri K.. Tic. Ş.. K.. ünvanıyla şahıs şirketi olarak faaliyet gösterdiğini, sonradan 2000 yılında bu günkü ünvanlı ticaret şirketine dönüştüğünü, davacının işyerindeki çalışmasını 04.04.2011 tarihine kadar aralıksız olarak sürdüğünü savunmuştur.

Davalı vekili ise, davacının 26.12.2000 tarihinde çalışmaya başladığını, 10.03.2011 tarihinde haklı bir sebep göstermeden İş akdini bildirimsiz olarak kendisinin feshettiğini, önceki çalışmasının davalı ile ilgisi olmadığını savunmuştur.

Mahkemece tanık anlatımları ve davacının 25.12.2000 tarihinden bir gün sonra davalı nezdinde çalışmaya başlaması nedenleri ile davacının iddia edildiği 01.02.1993-04.04.20111 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiş ise de, dosya içinde bulunan hizmet cetvelinde davacının 01.02.1993-25.12.2000 tarihleri arasında çalıştığı 20460 sicil numaralı işverenin kim olduğu araştırılmamış, SGK'dan işyeri bilgileri getirtilmemiştir.

Sadace tanık anlatımları ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. SGK'dan 20460 sicil numaralı işyerine ait bilgiler getirtilmeli, davalı ile bağlantısı tespit edilmeli, daha sonra toplanmış deliller ile birlikte değerlendirilerek davacının hizmet süresi tereddüde neden olmayacak şekilde belirlenmelidir. Gerekirse hizmet süresinden etkilenen işçilik alacakları ile ilgili ek hesap raporu alınmalıdır.

3-Davacı vekili davasını kısmi dava olarak açmış, alacaklarının miktarını bilirkişi raporundan sonra ıslah dilekçesi vererek arttırmıştır. Dosya içinde davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğüne dair delil bulunmadığı halde gerekçesiz bir biçimde fazla mesai ücretinin tamamına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece davacının davalıya çektiğini bildirdiği 04.04.2011 tarihli ihtarnamenin tebliğ şerhli örneği getirtilerek davalının bununla fazla mesai ücreti bakımından temerrüde düşürülüp düşürülmediği tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

4-Fazla mesai ücretinde %50 oranında hakkaniyet indirimi yapılmış ise de, yapılan bu indirim hakkın özünü İhlal edecek yükseklikte olup mahkemece davacının çalışma süresi, yaptığı iş dikkate alınarak daha makul oranda hakkaniyet indirimi yapılmalıdır.

O halde davacı ve davalı vekillerinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.