Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/5638 K.2014/12798

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

Davacı vekili, davacının davalıya ait otelde A postasında çalıştığı dönemde haftada 8 saat, B ve C postasında çalıştığı dönemde ise haftada 6 saat fazla çalışma yaptığını, haftada 1 gün İzin kullandığını, davalı işverenlikçe tüm işçilere fazla mesai yaptırıldığını, ancak fazla mesaî ücretleri ödenmediğinden 2011 yılında Çalışma Bakanlığına şikayet edildiğini, kurum tarafından yapılan teftişten sonra otel yönetiminin değiştiğini, yeni gelen yönetimin eski çalışanları tasfiye etme yoluna gittiğini, 31/10/2012 tarihinde davacının iş akdinin tek taraflı olarak feshedildiğini,

bu kapsamda tazminatları ile 2012 Haziran sonrasına ait fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini, ancak 2012 Haziran'dan önceki fazla çalışma alacaklarının ödenmediğini öne sürerek fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 30/10/2012 tarihinde emeklilik nedeniyle istifa ederek işten ayrıldığını, buna bağlı olarak kendisine kıdem tazminatı ile tüm yasal hak edişlerinin banka kanalıyla ödendiğini, davacının ücretinin ücret bordrolarında gösterildiği gibi olduğunu, fazla mesai ücret alacağının bulunmadığını, kendisine yapılan ödemeleri yıllarca tek bir ihtiraz kayıt ileri sürmeden kabul ettiğini, ücret bordrolarını imzaladığını ve banka hesabından ücretini çektiğini, çalıştığı süre içerisinde davalı işverenliğe gönderdiği herhangi bir ihtarın da bulunmadığını, işyerinde 08:00-16:00, 16:00-24:00,

24:00-08:00 saatleri arasında üçlü vardiya sistemiyle, haftanın 6 günü, 1 saat ara dinlenmesi verilerek çalışıldığını, dosyaya sunulan haftalık çalışma programlarında da davacının üç vardiya sistemiyle, vardiya saatleri arasında çalıştığının açıkça görüldüğünü, dava dilekçesinde davacının üç vardiya sistemiyle çalıştığını açıkça kabul ettiğini, davacının çalıştığı süre içerisinde 05/01/2011-23/02/2011 tarihleri arasında 42 günlük yıllık izin, ayrıca 15 gün ücretsiz izin ve 3 gün fazladan ücretli alacak izni kullandığını, raporlu olduğu sürelerde de çalışmadığını, davacının talebinin haksız olduğunu,

zamanaşımı itirazında bulunduklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın, kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağı net miktar üzerinden hüküm altına alınmış ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunda brütten nete hesaplama yapılırken sadece gelir vergisi ve damga vergisi kesintisi yapılmış olup SGK pirimi ile işsizlik primi kesintisi yapılmadan net fazla çalışma ücretinin hesaplandığı rapora itibar edilerek hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.