Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/597 K.2014/8662

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı M.. Fotoğ. Rek. Gıda İnş. Paz. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalılar davaya karşı cevap dilekçesi vermemişlerdir.

Mahkemece, davacı her iki davalı yanında da çalıştığını iddia ederek her iki davalıya karşı aynı anda dava ikamesinde bulunmuş ise de bu iki davalının aynı anda sorumluluğunu gerektiren hukuki sorunun ne olduğunu, örneğin iş yeri devri mi yapıldığı yoksa her iki işveren arasında fiili yahut organik bir bağ mı bulunduğu açıklanmamış, dosyaya ibraz edilen belgelerin incelenmesinde de davacının S..

M..'a ait iş yerinden çıktıktan sadece 3 gün sonra davalı şirkete ait iş yerinde çalışmaya başlaması dışında davalılar arasında fiili ya da organik bir bağ bulunduğunu gösterir delile rastlanmamış, bu anlamda davalı şirket yetkilisi ve ortakları arasında S.. M..'un bulunmadığı tespit edilmiş, her iki iş yerinin adresinin de farklı olduğu, dinlenen tanıkların davacı ile birlikte S..

M..'a ait iş yerinde çalışan kişiler olduğu, iş yerleri arasında devir yapıldığının da ispat edilemediği ve bu hususta tanıkların da hiçbir beyanda bulunmadıkları, bu sebeple davacının her iki işveren yanındaki hizmet sürelerinin ayrı ayrı tespit edilerek işçilik alacaklarının ayrı ayrı talep edilebileceği, davacının davalılar nezdindeki işinin geçerli ve haklı bir nedene dayanarak feshedildiği yönünde davalılar tarafından ispata yarar delillerin ibraz edilemediği dosyaya ibraz edilen davalı şirkette çalışılan döneme ilişkin ücret bordro ve pusulalarında davacı lehine ilave ulusal bayram-genel tatil ücreti tahakkuk ettirilmediği, davalı S..

M.. yanında çalıştığı dönemlere ait bordro ve pusulaların ise ibraz edilmediği, davacı tanıkları ise davacının dini ve milli bayramlarda çalıştığını ve hafta tatillerinde çalıştığını ifade etmiş ise de tanıkların anlatımının 2007-2009 yılları arasında davacının davalı S..

M..'a ait iş yerinde yaptığı ulusal bayram-genel tatil çalışmalarına ilişkin olması, davacının diğer çalışma dönemlerinde ulusal bayram-genel tatil günlerinde çalıştığını tanık anlatımı yahut sair delil ile ispat etmemiş olması sebebi ile davacının Seyfettin yanında çalıştığı 2007-2009 yılları için ulusal bayram-genel tatil ücreti alacağının %30 hakkaniyet indirimi yapılmak sureti ile hüküm altına alınması gerektiği,

davalı işveren işçinin ücretli izin hakkını kullandığını yahut fesihlerden sonra izin ücretlerinin ödendiğini ispat edemediğinden davacının yıllık izin ücreti alacağı talebinin yerinde olduğu sonuç ve kanaatine varılarak davanın, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre de aykırıdır.

Mahkeme gerekçesinde; davacının, davalılar arasında organik bağ ya da iş yeri devri olduğunu ispatlayamadığı, davacının davalı şirketten fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacağı olmadığı, sadece davalı S.. M.. yanındaki çalışma dönemindeki fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının ispatlandığı belirtilmesine rağmen, hüküm altına alınan fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacakları yönünden davalı S.. M.. yerine davalı şirketin sorumlu tutulması nedeniyle kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşmuştur. Bu durum 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ve 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine aykırı olduğundan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.