Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/7833 K.2014/15045

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı davalı belediye işyerinde 15.02.1995-22.03.2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin emekli olması nedeniyle sonlandığını bildirerek çalıştığı dönemde yürürlükte olan TİS'lere göre ödenmesi gereken yıllık izin ücreti ve ikramiye alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının tüm haklarının ödendiğini ve başka bir alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacıya çalıştığı dönemde yürürlükte olan TİS'lere göre ödenmesi gereken yıllık izin ücreti miktarı konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

Somut olayda mahkemece gerekli evraklar toplandıktan sonra dosya bilirkişiye tevdi edilmiş, bilirkişinin hazırlamış olduğu 21.03.2013 hakim havale tarihli raporunda yapılan hesaplamada, hakedilmiş toplam 304 gün yıllık izin miktarından 104 gün kullanılmış yıllık izin miktarı mahsup edilmek suretiyle toplam 200 günlük yıllık izin ücreti alacağı hesaplanmıştır. Davalı vekilince bilirkişi raporuna itiraz edilmesi üzerine dosya tekrar bilirkişiye tevdi edilmiştir.

Bilirkişinin 11.09.2013 havale tarihli ek raporunda davalının sunmuş olduğu belgeler ve itirazlar da göz önüne alınarak yapılan hesaplamada, hakedilmiş toplam 304 gün yıllık izin miktarından 190 gün kullanılmış yıllık izin miktarı mahsup edilmek suretiyle toplam 114 günlük yıllık izin ücreti alacağı hesaplanmıştır.

Bilirkişinin 11.09.2013 havale tarihli ek raporunda yıllık izin ücretine ilişkin yapmış olduğu hesaplama doğru iken, hatalı olan kök rapora itibar edilerek hüküm kurulmuş olması doğru olmayıp bozma nedenidir.

3-Taraflar arasında bilirkişi tarafında zamanaşımı hesabı yapılırken dava tarihinin doğru olarak hesaplanıp hesaplanmadığı ve davacıya çalıştığı dönemde yürürlükte olan TİS'lere göre ödenmesi gereken ikramiye miktarı konularında da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dava tarihi 15.02.2012 iken, bilirkişi tarafından zamanaşımı hesabı yapılırken dava tarihi olarak 10.02.2012 tarihinin esas alınarak hesaplama yapılması hatalıdır. Diğer yandan davalı vekilince 21.03.2013 hakim havale tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinin ekinde dosyaya sunulmuş olan Nisan 2011 ile Mayıs, Temmuz, Ağustos, Ekim, Kasım ve Aralık 2010 bordrolarına göre toplam 177 günlük ikramiye ücretinin davacıya ödenmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Bilirkişinin 21.03.2013 hakim havale tarihli kök raporunda hem bu ödemeleri toplam hakedilen ikramiye tutarından mahsup etmediği, hem de yukarıda belirtildiği üzere zamanaşımı tarihini hatalı hesapladığı anlaşılmaktadır. Mahkemece hatalı olan bu bilirkişi raporuna itibarla fazla miktarda ikramiye alacağına hükmedilmiş olması doğru olmayıp ayrı bir bozma nedenidir.