Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/7870 K.2014/15546

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacı işçinin davalı işveren tarafından iş ilişkisi nedeniyle alınan teminat senedi nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davalı aleyhine takip konusu asıl alacak miktarının %40'ı oranında kötü niyet tazminatına karar verilmiştir.

Menfi tespit davalarında İcra ve İflas Kanunu'nun 72/5. maddesi uyarınca alacaklının takibinde haksız ve kötüniyetli olduğu anlaşılırsa ve borçlunun talebi varsa davalı alacaklı aleyhine %40'dan aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 72/5. maddesindeki % 40 oranı 6352 sayılı Yasa'nın 11. maddesi ile % 20 olarak değiştirilmiştir. 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 106. maddesi uyarınca, yukarıda belirtilen değişiklik, yasanın yayım tarihi olan 5 Temmuz 2012 gününden itibaren yürürlüğe girmiştir.

Somut olayda dosyanın geçirdiği safahat gözetildiğinde, mahkemece davalı alacaklı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi yerinde ise de İİK'nun 72/5. maddesindeki düzenleme kamu düzenini ilgilendirmekte olup, yürürlüğe girdiği andan itibaren derhal etkisini göstereceğinden ve tamamlanmamış tüm hukuki durumlara uygulanması gerektiğinden değişiklik mahkemenin karar tarihinden önce yürürlüğe girdiğinden davalı aleyhine hükmedilen kötüniyet tazminatı mevcut yasal düzenleme karşısında fazla olup, karar bu nedenle bozulmalıdır. Ayrıca asıl alacağın %20’si oranında tazminata hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken alacağın miktarının 3200,00 TL olarak yazılması da hatalıdır.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.