Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/851 K.2014/5055

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 04.03.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı A.. Depoculuk ve Antrepoculuk Hizm.A.Ş. vekili Av.Z.. Ü.. ve karşı taraftan davacı Ö.. B.. vekili Av.O.. K.. G.. geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, ayrıca fazla mesai yapıp milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, şirketçe kesinlikle yasaklanmasına rağmen Erkan ve Kenan isimli işçilerin davacının talimatı ile kullandığı araca kara transferinden getirtilen mazotu koyduklarını, davacının da bunu gönderdiği mail ile kabul ettiğini, davacının işyerindeki ve meslekteki kıdemi dikkate alındığında gümrüklenmemiş yani millileştirilmemiş bu yakıtın gerekli izinler alınmadan kullanılamayacağını bilmesi gerektiğini,

kaldı ki aldığı eğitimlerle bunu bildiğini buna rağmen işyeri kurallarına aykırı davranıp doğruluk ve bağlılık ve sadakatle bağdaşmayan davranışlarda bulunarak işverenin güvenini kötü kullandığından iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının üst düzey yönetici olup mesai saatlerini kendisinin belirlediğini, ayrıca imzalanan sözleşmeye göre bu çalışmaların ücrete dahil olduğunun kararlaştırıldığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanmadığı, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Fazla mesai ve milli bayram-genel tatil çalışma ücreti ile ilgili taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumunda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz.

Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar.

O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir.

İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Somut olayda davacının terminal müdürü olarak çalıştığı, kendisine bağlı çok sayıda işçi olduğu anlaşılmaktadır. Fesih tarihindeki ücreti ise brüt 16.121,53 TL olup oldukça yüksektir.

Bu bakımdan yönetici olarak çalışan davacı işçiye başkaca bir amir, şirketin yöneticisi, yönetim kurulu üyesi vb. tarafından fazla çalışma yapması, tatil günlerinde çalışması yönünde bir talimatın verilip verilmediği, davacının mesai saatlerini ve günlerini kendisinin belirleyip belirlemediği tespit edilmelidir.

Bu nedenle eğer var ise davalı şirkete ait organizasyon şeması, davacının yetki ve sorumluluklarını gösterir görev tanımına dair belgeler, iş yerindeki çalışma düzenini gösterir talimatname, yönetmelik, mesai çizelgeleri vb belgeler getirtilmeli ve terminal müdürü olarak çalışan davacının işyerindeki konumu tam olarak tespit edilmelidir.

Anılan belgelere ulaşılmaması veyahut bu belgelerden kesin bir sonuca varılamaması halinde ise tekrar tanık ifadelerine başvurularak davacının çalışma saatlerini ve günlerini kendisinin belirleyip belirlemediği şüpheye yer vermeyecek şekilde ortaya konmalıdır. İşyerindeki çalışma düzeni hakkında yeterli bilgi içermeyen tanık ifadelerine dayanılarak eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, davacı yararına tanık anlatımlarına göre dini bayramların 1. günü dışındaki tatiller için 21.07.2007-25.05.2012 tarihleri arasındaki dönem bakımından milli bayram ve genel tatil ücreti hesap edilmiş, hakkaniyet indirimi yapılarak mahkemece alacak hüküm altına alınmış ise de, davacı ile davalı şirket arasında yapılan iş sözleşmesinde milli bayram ve genel tatil günlerinde yapılacak çalışmalara ait ücretin kararlaştırılan aylık ücrete dahil olduğunun yazılı olması nedeni ile tıpkı fazla mesaide olduğu gibi davacının davalı şirkette çalıştığı dönem için milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti hesap edilmemesi gerekirken davalı şirketteki çalışma dönemini de kapsayacak şekilde alacak hesabı yapılması hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.