Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/9898 K.2014/18228

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklernin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasında davacının fiili çalışma süresi çekişmelidir.

Davacı, davalıya ait otelde 20.4.2010-16.10.2012 tarihleri arasında çalıştığını öne sürmüş ve bu tarih itibariyle de davalı şirket tarafından işten ayrılış bildirgesi verildiği görülmüştür.

Davacıya yapılan 05.09.2012 tarihli fesih bildirimi ile 16.10.2012 tarihinde istemeyerek işine son verileceği bildirilip ihbar öneli verildiği anlaşılmaktadır. Davacı tarafından temyize konu fazla çalışma alacağına ilişkin bu dosya ile aynı tarihte Antalya 6.İş Mahkemesinin 2012/347 Esas sayılı dosyası ile işe iade davası açıldığı, açılan davaların tarihlerinin fesih tarihinden önce 01.10.2012 tarihli olduğu görülmüştür. Yani fazla çalışma alacağı talebine konu dava, ihbar önelinin bitimi olan 16.10.2012 tarihinden önce açılmıştır.

Bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise öncelikle davacının fiilen işi ne zaman bıraktığının belli olmadığı tespiti yapıldıktan sonra özlük dosyasındaki işten ayrılma bildirgesinden ve kurumun internet sitesindeki hizmet dökümünden davacının 16.10.2012 tarihinde işten ayrıldığı anlaşıldığından davacının davalı işyerinde 20.04.2010-16.10.2012 tarihleri arası aralıksız çalıştığının tespiti ile 16.10.2012 tarihine kadar fiilen çalıştığı gözönüne alınarak fazla çalışma alacağı hesabı yapılmıştır.

Davacının işyerinden ayrılma tarihi çelişkilidir. Gerek alacak gerekse işe iade davasındaki dava açma tarihleri gerekse ihbar öneli verildiği tarih itibariyle davacının fesih bildiriminden sonraki ihbar öneli içerisinde davalı işyerinde fiili çalışmasının bulunup bulunmadığı hususu yöntemince araştırılmalıdır.

Mahkemece davacının işten fiili ayrılış tarihi net bir biçimde tespit edildikten sonra fazla çalışma alacağı hususunda ek rapor alınıp karar verilmesi gerekirken, çalışma süresi tereddütsüz belirlenmeksizin eksik değerlendirme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.