Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/32962 K.2015/23551

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde temizlik işçisi olarak işe başladığını, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının temizlik işçisi olarak haftanın 6 günü 07.00-19.00 saatleri arasında günde 12 saat çalıştığı Yargıtay kararları doğrultusunda 1.5 saat ara dinlenme çıkarıldığında 10.5 saat çalıştığı, haftalık çalışmasının 6x10,5=63 saatte denk geldiği, haftalık yasal çalışma süresinin mahsubu ile 63-45=18 saat fazla mesai yaptığının kabulüyle hesaplama yapılmıştır.

Ancak aynı işyerinde çalışan diğer temizlik işçilerinin hafta içi 07:00-19:00 ve cumartesi günü 07:00-18:00 saatleri arasında çalıştığı böylelikle, hafta içi günde 12 saat çalışıp 1,5 saat ara dinlenmesi ile 10,5 saat, cumartesi günü ise 07.00-18.00 arasında 11 saat çalışıp 1,5 saat ara dinlenmesi ile 9,5 çalışarak haftalık 10,5x 5 = 52,5 + 9,5= 72- 45 = 17 saat fazla çalışma yaptığından hareketle fazla çalışma ücret alacak hesabı yapılmıştır.

Davacının farklı mesaiye tabi tutulmasının gerektirecek bir durumun varlığı dosyadan anlaşılmadığına göre diğer işçiler gibi haftalık 17 saat üzerinden fazla mesai hesabının yapılması gerekirken yazılı şekilde 18 saat fazla çalışmanın hüküm altına alınması hatalıdır.

3- Davacının giyim yardımı alacağı olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı dava dilekçesinde davalının alt işverenlerle yaptığı ihale sözleşmesinde ve şartnamesinde hizmet elemanlarına yılda 2 defa giyim yardımı yapılması düzenlendiği halde bu yardımın ödenmediğinden bahisle giyim yardımı talep etmiştir. Mahkemece, emsal bir rapora göre hesaplama yaptırılıp alacak hüküm altına alınmıştır. Ancak dosyada giyim yardımı düzenlemesini içeren ne bir bireysel iş akdi ne de şartname-ihale evrakı bulunmamaktadır. Ayrıca bilirkişinin raporuna esas aldığı davada davacı işçinin feragati nedeniyle reddine karar verilmiş olup dosyamıza esas teşkil edecek alınacak bir karar dahi bulunmamaktadır. İspatlanamayan giyim yardımı talebinin reddi gerekirken hatalı gerekçe ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.