Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/38925 K.2016/330

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının işine işveren tarafından haksız olarak son verildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı 17.09.2012 tarihinde açtığı davanın açıkça belirsiz alacak davası olduğunu belirtmemiş, aksine kısmi dava şeklinde açmış, bilirkişi raporundan sonra verdiği ıslah dilekçesi ile bazı alacakların miktarını arttırmıştır. Hal böyle iken, kıdem tazminatı dışında ıslah ile istenen alacaklara da dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi ayrıca davacı dava dilekçesinde yıllık izin alacağına en yüksek banka mevduat faizi talep ettiğinden yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi gerekirken doğrudan yasal faiz yürütülmüş olması hatalı olmuştur.

Ne var ki; bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.