Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/4442 K.2016/15297

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 15/10/2001-20/04/2008 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde çalıştığını, aylık maaşının asgari ücrete tekabül eden kısmının resmi ödenip bu miktar üzerinden sigortasının yatırıldığını, kalan ücret tutarının elden ödendiğini, müvekkilinin aylık prim ve sair ödemelerinin kurumlara eksik ödenmesi sebebiyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini belirterek müvekkilinin hak kazandığı kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette çalışmasının aralıklı olduğunu, 15/01/2002-13/09/2007 tarihleri arasındaki ilk çalışmasına kendi isteği ile ara verdiğini, ikincisinde ise 15/04/2008-20/04/2008 tarihleri arasında toplam 5 gün çalıştığını, bu çalışmanın 3 gününde işe gelmediğini, hakkında 18/04/2008-19/04/2008-20/04/2008 tarihli tutanaklar düzenlendiğini, akabinde de işe gelmeyerek iş sözleşmesini örtülü olarak feshettiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, hizmet süresi konusunda ... kayıtlarına itibar edilerek davacının 1. dönem çalışmasının primlerin maaşlara yansıtılmaması ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği kabul edilip bu döneme ilişkin kıdem tazminatı hesaplaması yapılmış, alacak kalemleri ile miktarları belirtilmeyen ibraname ve tazminatların ödeneceği vaadiyle alındığı kanaatine varılan istifa dilekçesine itibar edilmemiş, davacının 2. dönem (5 günlük) çalışmasının ise mazeretsiz işe gelmeme ve akabinde işe devam etmeme sebebiyle kendisi tarafından sonlandırıldığı ve kıdem tazminatı hesabında dışlanması gerektiği sonucuna varılmakla isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, davalıya ait işyerinde 15.10.2001-20.04.2008 tarihleri arasında çalıştığını ve iş akdini haklı nedene dayalı olarak sona erdirdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı talebinde bulunmuş olup dosya içerisinde 29.08.2007 tarihli “Kurumunuzda 15.01.2002 tarihinden beri çalışmaktayım.

Firmanızda kendimi verimli bulmadığım için 13.09.2007 tarihinde kendi isteğimle işten ayrılmak istiyorum” ifadesi yazılı davacı imzalı bir belge bulunduğu ve işverene verilen önel sonunda 14.09.2007 tarihli yine davacı imzasını taşıyan bir ibraname ibraz edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin kabulünde olduğu üzere 2. dönem çalışmasının 15-20.04.2008 tarihlerini kapsadığı anlaşılmakta olup mahkemece ilk dönem çalışmanın işçi tarafından haklı nedenle sona erdirildiğinin kabulü ile sonuca gidilmiş ise de 29.08.2007 tarihli belgede davacı işçi tarafından haklı nedene dayanılmadığı gibi işverene ayrıca önel tanındığı görülmektedir.

Önelli haklı feshin kabul edilmesine yasada imkan bulunmadığı göz önüne alındığında mahkemece bu belge içeriği ve altındaki imza davacıya açıklattırılıp elde edilecek sonuç ve yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda bir karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.