KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2015/45820 E., 2016/3355 K.·Yargıtay İlamı
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)
- Dava Türü
- Alacak
Karar Metni
377 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacı ... müdürlüğü ... Linyitlikleri İşletme Müessesinde alt işveren davalı ... Ltd. Şti. nezdinde uzun süre çalıştığını, sözleşmenin belirsiz süreli olduğunu, çalıştığı iş kolunun zehirli olan hümik asit üretimi olduğundan maaşının net 1.100,00 TL civarında olduğunu, resmi tatiller, dini bayramlar ve hafta sonları çalıştığını, senelik izin kullanmadığını beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Somut olayda davacı dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının iş akdinin feshi tarihinden itibaren en yüksek mevduat faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş olup mahkemece davacının ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının dava tarihi olan 02.04.2014 tarihinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken 01/04/2014 tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı kararın diğer davalının temyiz etmediği dikkate alınarak düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2015/45820, K. 2016/3355, 16 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama