KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2015/5514 E., 2016/4848 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Şubat 2016
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı, asıl işveren olan davalıya ait işyerinde çeşitli alt işverenler nezdinde 13.07.2004- 05.11.2010 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını ve iş akdinin haklı neden olmadan ve işçilik alacakları ödenmeden feshedildiğini iddia ederek bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davacının çalıştığını iddia ettiği sürenin tamamında kendilerinde çalışmadığını, sair taleplerinin de yerinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davacının 04.10.2005- 05.11.2010 arasında kesintisiz olarak çeşitli alt işverenlerde davalı asıl işveren için çalıştığı ve iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin davalı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davacının talep ettiği işçilik alacakları ile ilgili davanın kabulüne karar verilmiştir.
Somut olayda, bilirkişi tarafından hesaplanan ancak ... kayıtlarında davacının 04.10.2005- 30.04.2006 arası çalıştığı ... sicil numaralı, 15.01.2009- 14.03.2010 arası çalıştığı ... sicil numaralı, 15.03.2010- 05.11.2010 arası çalıştığı ... sicil numaralı işyerlerinin davalı işverenle bağlantıları tespit edilmeden hizmet süresi içine katılarak belirlenen hizmet süresi esas alınarak hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
O halde yapılması gereken iş; yukarıda belirtilen ...,... ve ... sicil numaralı işyerlerinin faaliyet adreslerinin, yasa kapsamına alınma ve çıkarılma tarihlerinin, ortaklarının, yetkililerinin ... Memurluğundan ve ... kayıtlarından getirtilerek söz konusu işyerlerinin davalı ile bağlantısı olup olmadığını tespit ederek hizmet süresini belirleyip işçilik alacaklarının bu süreye göre hesaplattırıp çıkacak sonuca göre karar vermektir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2015/5514, K. 2016/4848, 29 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama