KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2015/6447 E., 2016/7557 K.·Yargıtay İlamı
- Karar tarihi
- 30 Mart 2016
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava Türü
- Alacak
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı, davalı işyerinde çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.
Davalı, davacının iş akdinin performans düşüklüğü nedeniyle haklı olarak sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin performans düşüklüğü gerekçesiyle feshedilmesi durumunda savunmasının alınmasının şart olduğu, ancak savunmasının alındığına dair herhangi bir kaydın mevcut olmadığı, davacının performans düşüklüğünün de kanıtlanamadığı, davalının bu yöndeki savunmasının denetime el verişli olmadığından yapılan feshin haklı nedene dayanmadığı bu nedenle davacının iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğinden, davacının talep ettiği alacaklara hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Somut olayda, davacı dava ve ıslah dilekçesinde fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacakları için yasal faiz talep ettiğinden talep dikkate alınarak en yüksek banka mevduat faiz oranını aşmamak üzere yasal faize hükmedilmesi gerekirken doğrudan yasal faize hükmedilmesi hatalıdır.
Ne var ki; bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2015/6447, K. 2016/7557, 30 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama