Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/6554 K.2016/8396

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı; 24/05/2012 tarihinde iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile ulusal bayram genel tatil, yıllık izin, hafta tatili, fazla mesai ücretleri alacağını talep etmiştir.

Davalı; davacının 17/05/2012 tarihinde işyeri çalışanı olan ... ile birlikte cildiye polikliniğine gittiğini ve kendisinin muayene olmadığı halde, işyeri çalışanı ....’ın muayene giriş kaydı üzerinden ve reçetesindeki barkodu sahte bir şekilde kullanarak eczaneden ilaç alması üzerine davacının iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğini, beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık, davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Somut olayda; davacı hak kazanmış olduğu yıllık izin ücretlerinin davalı tarafından ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak, izin takip kartı sunmuştur. Davalı tarafından dosyaya sunulan yıllık izin kayıtlarına dair davacı vekili tarafından sunulan bilirkişi incelemesine itiraz dilekçesinde imzaların davacıya ait olmadığı, imza incelemesi yapılması gerektiği bildirilmiş ise de mahkemece bu hususta bir inceleme yaptırılmadan, tüm çalışma döneminde davacının kullanmaya hak kazandığı 42 gün yıllık izin süresinden, davacının imzası bulunduğu izin takip kartındaki kayda göre kullanılan 42 gün izin süresinin mahsubu ile davacının yıllık izin ücreti talebinin reddine karar verilmiş olması bozma nedenidir.