Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/10911 K.2016/13218

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 14.06.2016 Salı günü belirlenen saatte davalı ... vekili Av.... ile karşı taraftan davacı ... vekili .... geldi. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 04.04.2007-26.09.2014 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fesih tarihindeki ücretinin net 1800,00 TL olduğunu, fazla mesai yaptığını, 26 günlük ücretinin ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işe 04.04.2007 tarihinde satış elemanı olarak girdiğini, 15.06.2009 tarihinde kendi isteği ile çocuğuna bakmak için çıktığını, iki yıla yakın ara verdikten sonra tekrar 05.02.2011 tarihinde çalışmaya başladığını, davacı ile diğer işyeri çalışanı arasında tespit ettikleri 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e fıkrası ve devamsızlık nedeni ile haklı olarak feshedildiğini, tazminat ve alacakları için 4112,82 TL ödeme yapıldığını, asgari ücretle çalıştığını, fazla mesai yapmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının 04.04.2007-15.06.2009 ve 05.02.2011-26.09.2014 tarihleri arasında iki dönem halinde 5 yıl 9 ay 21 gün çalıştığı, iş sözleşmesinin tazminat gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin davalı tarafça ispat edilemediği, aylık ücretinin net 1.800,00 TL olduğu, fazla mesai yaptığı gerekçesi ile ödemenin orantılı olarak tüm alacaklardan mahsubu ile bakiye alacaklar açısından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İhbar tazminatı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Davacının 04.04.2007-15.06.2009 ve 05.02.2011-26.09.2014 tarihleri arasında iki dönem halinde gerçekleşen hizmetlerinin toplanması sureti ile hizmet süresinin belirlenmesi yerindedir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda 04.04.2007-25.06.2009 tarihleri arasındaki hizmet süresi için 786,95 TL.

05.02.2011-26.09.2014 tarihleri arasındaki ikinci dönem 3.959,24 TL olmak üzere toplam 4.746,19 TL ihbar tazminatı hesaplanmış, ödenenin mahsubu ile bakiye ihbar tazminatının 4.226,69 TL olduğu belirtilmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesinde 3.439,74 TL ihbar tazminatı talep ettiğinden bu miktar hüküm altına alınmıştır. Ancak mahkeme gerekçesinde davacının ihbar tazminatı alacağının 4.226,69 TL olduğunu belirtmiştir.

Bu şekilde iki dönem için ayrı ayrı ihbar tazminatı hesaplanması hatalı olmuştur. Mahkemece, birleştirilen hizmet süresine göre 56 gün üzerinden hesaplanacak ihbar tazminatından, yapılan ödemeden ihbar tazminatına isabet eden miktarın mahsubu ile bakiye ihbar tazminatı taleple bağlı kalınarak hüküm altına alınmalıdır.

Davacı vekili, ıslah dilekçesinde ihbar tazminatının en yüksek banka mevduat faizi ile tahsilini talep etmiştir. Bu itibarla HMK'nun 26 ıncı maddesine göre taleple bağlı kalınarak ihbar tazminatının ıslah ile istenen kısmına en yüksek banka mevduat faiz oranını aşmamak üzere yasal faiz işletilmesi gerekirken, doğrudan yasal faiz işletilmesi hatalı olmuştur. O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

...