Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/1376 K.2016/14324

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının 1999-23.07.2007 tarihleri arasında çalıştığını, sözleşmesinin haksız feshedildiğini, ücretinin 1.116,54 TL olduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işe gelmemesi üzerine ihtar çektiklerini, kendisine verilen süreye rağmen işe başlamadığını, asgari ücretle çalıştığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, kıdem tazminatı alacağının 24.07.2007 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsil edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Her ne kadar kıdem tazminatı alacağına akdin fesih tarihinden itibaren faiz istenebilme olanağı var ve taraflar arasındaki akdin fesih tarihi 23.07.2007 ise de taleple bağlılık ilkesi gereği mahkemenin 24.07.2007 tarihinden itibaren faize hükmetmesi gerekirken 23.07.2007 tarihinden itibaren faize hükmetmesi bozma nedenidir.

Ne var ki bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanmalıdır.