Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/26878 K.2016/20770

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının, davalı belediye nezdinde kadrolu işçi statüsünde 01/07/2005 tarihinden, iş akdinin işverence fesih edildiği 17/04/2014 tarihine kadar çalıştığını, müvekkilinin iş akdinin belediye başkanı Mustafa İnce’nin imzasının yer aldığı fesih bildirimi ile 4857 sayılı yasanın 25/I-b maddesi gereğince sağlık nedenleri ile fesih edildiğini,çalışma süresi boyunca zaman zaman sağlık sorunları yaşaması nedeni ile rapor almış ise de, sağlık sorunlarının işyerinde yaşamış olduğu stres ve baskıdan kaynaklandığını,

mobbing’e maruz kalan müvekkilinin sağlığının buna dayanamadığını ve 2009 yılı Haziran ve Temmuz ayında 2 kez kalp krizi geçirerek anjiyo olduğunu ve bunun sonucunda da 25 gün hastanede yattığını,müvekkilinin almak zorunda olduğu bu raporların keyfi raporlar olmayıp, sağlığından kaynaklı ve haklı olduğunu,müvekkilinin iş akdinin feshinde gerek iş mevzuatı, gerekse TİS’e göre haklı ve geçerli bir sebebin bulunmadığını belirtip feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının belediye başkanlığı nezdinde 01/07/2005 tarihinde geçici işçi olarak işe başladığını, sonrasında belediye başkanlığının değişik birimlerinde görevlendirildiğini, iş yerinde davacıya herhangi bir baskı uygulanması söz konusu olmadığı gibi, mobbing iddialarının da geçerli olmadığını, fesih bildiriminden de anlaşılacağı üzere davacının işyerindeki 8 yıl, 9 ay, 16 günlük hizmet süresinde 26 haftalık sağlık raporunu kullanması nedeni ile bu sürenin gerek iş yasası ve gerekse TİS’ne göre haklı fesih nedeni olması nedeni ile iş akdinin fesih edildiğini, fesihle birlikte davacı hesabına kıdem tazminatı,

20 haftalık bildirim süresi karşılığı ihbar tazminatı ve kullanamadığı yıllık izin ücret alacaklarının karşılığı hak ettiği alacakların ödendiğini savunup, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde, davacının kurum kayıtlarında istirahatli olduğu gün toplamının 380 gün olduğu, rapora dayanak rahatsızlıkların aynı nedene dayalı olmadıkları anlaşılmış ise de,davalı işveren tarafça fesihle birlikte davacıya kıdem ve ihbar tazminatı haklarının da ödendiği,

dosya kapsamına göre feshe gerekçe olan olayların iş ilişkisinin sürdürebilmesini "çekilmez" hale gelmesi nedeniyle haklı nedenle derhal fesih sebebi ağırlığında olmamakla birlikte, iş yerini olumsuz etkileyen iş ilişkisinin sürdürülebilmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği, iş yerinde olumsuzluklara yol açan davranışlardan sayılması gerektiğinden işverence yapılan feshin geçerli nedenle yapıldığının kabulü gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı işveren Güzelbahçe Belediye Başkanlığı ile Belediye İş Sendikası arasında mevcut toplu iş sözleşmesinin hizmet akdinin yapılmasına,uygulanmasına ve sona erdirilmesine ilişkin hükümlerin düzenlendiği 3. bölümün 30.maddesinde "disiplin kurulu veya iş uyuşmazlıkları çözümleme kurulu kararları olmadan işçinin işine son verilemez" düzenlemesi yer almaktadır.

Ancak, dosya kapsamından, davalı işveren Belediye'nin, davacının iş akdini, disiplin kurulu veya iş uyuşmazlıkları çözümleme kurulu kararı olmaksızın feshettiği anlaşılmaktadır. Buna göre, iş yerinde geçerli TİS hükümleri uygulanmaksızın,işverence disiplin kurulu kararı alınmaksızın doğrudan feshe gidilmiş olmasına karşın, Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile feshin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.