Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/33486 K.2016/17434

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı, ... Konfederesyonuna bağlı Türkiye ...Sendikası ile ... Konfederesyonuna bağlı ... arasında yetki tespitine itiraz davası nedeniyle yetkili sendika bilinene kadar yetki alacak sendikayla yapılacak toplu sözleşme hükümlerinde ücret zamlarının mahsup edimesine dönük hüküm kurulması şartı ile verilen ücret zamları gereğince yevmiyesi belirlenerek ücret bordrosu düzenlenen davalıya ait maaş bordroları ve yevmiyeleri incelendiğinde 2007 yılından itibaren yevmiyelerde mesnetsiz artışlar olduğu, fazladan para ödendiğinin tespit edildiğini iddia ederek ücretin fazla ödenen kısmını talep etmiştir.

Davalı, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, bir an için kıdem terfiinden yevmiye hesabının yanlışlığı ileri sürülürse bile 90 günlük süre geçirildiğinden söz konusu ödemeleri geri isteyemeyeceğini beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar başlığında davalı sıfatının ... Müdürlüğü olarak yazılmaması mahallinde düzeltilebilecek nitelikte maddi hata olup, bozma nedeni değildir.

Davacının temyizi yönünden; taraflar arasında dava konusu alacağa işletilecek faizin başlangıç tarihi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı, dava konusu 2.404,42 TL alacağın ödenmesi için davalıya 16.09.2009 tarihinde elden tebliğ yapmış ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün süre tanımıştır. Bu sürenin sonunda 02.10.2009 tarihi itibariyle davalı temerrüde düşürülmüştür. Mahkemece temerrüt tarihinden itibaren alacağa faiz işletilmesi gerekirken, alacağın 2.404,42 TL lık kısmına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi hatalı ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi uyarınca düzelterek onanmalıdır.

2-Davalının temyizi yönünden;

6100 sayılı HMK'nun geçici 3.madde 1.fıkrasına göre; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2.fıkrasına göre; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla değişiklikten önceki 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5.maddesine göre İş Mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi ve temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK'nun 434/3.maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. 8 günlük süre içinde temyiz edilmeyen (HUMK'nun 432/4), temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK'nun 434/3) kararlar kesinleşmiş olur. İş yargılamasında, mahkemece verilen ek kararların temyiz süresi ise tebliğ tarihinden itibaren 7 gündür.

HMK'nun 103/1-4 maddesi gereğince hizmet akdi veya iş sözleşmesi sebebiyle işçilerin açtıkları davalar adli tatilde görülecek işlerden olduğundan adli ara vermede geçen günler süreye dahildir.

Somut olayda 23.05.2013 tarihli karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş ise de; temyiz harç ve masraflarının yatırılmaması nedeniyle usulüne uygun olarak tebliğ edilen muhtıraya rağmen davalı tarafça harç ve masraflar yatırılmamıştır. Mahkemece 13.06.2016 tarihli Ek Karar ile HMK 344/1.maddesi gereğince davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, davalı tarafından yasal süresi içerisinde temyiz harç ve masrafları yatırılarak Ek Karar temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararının Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal hukuksal gerekçelere dayanmasına göre davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 13.06.2016 tarihli ek kararın onanması gerekir.