KÜNYE
(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi 2016/35186 E., 2016/21098 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Aralık 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
468 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece feshin geçersizliğine, davacının davalı işyerindeki işe iadesine, 4857 sayılı yasanın 21/3 maddesine göre 4 aylık ücret ve sosyal haklarıyla yasal süresinde işe başlatılmaması halinde brüt 4 aylık ücret tutarında işe başlatmama tazminatının davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.
Mahkemece iş sözleşmesinin feshinin geçersiz olması sebebiyle davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak hüküm fıkrasının ifade ediliş içeriği infazda tereddüt oluşturabilecek niteliktedir.
4857 sayılı İş Kanununun 21/3. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre için işçiye en çok dört aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer hakların ödenmesinin de hüküm altına alınması gerekir. Boşta geçen süre ücreti olarak ifade edilen bu hakkın doğması için işverenin işe başlatmaması koşulu bulunmamaktadır.
4857 sayılı Yasanın 21/1.fıkrasında ise “ İşverence geçerli sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı mahkemece veya özel hakem tarafından tespit edilerek feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işveren, işçiyi bir ay içinde işe başlatmak zorundadır.
İşçiyi başvurusu üzerine işveren bir ay içinde işe başlatmaz ise, işçiye en az dört aylık ve en çok sekiz aylık ücreti tutarında tazminat ödemekle yükümlü olur.” düzenlemesi yer almakta olup işe başlatmama tazminatı olarak adlandırılan bu hakkın doğumu için işçinin süresinde olan başvurusuna rağmen işverenin işçiyi işe başlatmaması şartının oluşması gerekmektedir.
Karar içeriğinde işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinin aynı cümle içerisinde hüküm altına alınması infazda tereddüt oluşturabilecek nitelikte değerlendirilmiş olup karar bu yönü ile hatalıdır. 4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2016/35186, K. 2016/21098, 13 Aralık 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama